Patchworki Maryny i inne zszywanki

Ciąg dalszy następuje

2012-01-30T11:56:00.000-08:00

Nie potrafię rozsądnie napisać, dlaczego tak dlugo mnie tu nie bylo. Chyba zniechęcily mnie jakies trudności w pisaniu, tak jak dziś niemożność użycia litery l z kreseczką. Jakieś cuda się dzieją ... No, ale to byla przyczyna, że tak powiem, doraźna. Ogólnie późna jesień jesień i początek zimy byly dla mnie straszne. Przestalam palić papierosy, o czym wspominalam. To nie byla dobra decyzja choć wszyscy (poza Jagodą) twierdzą, że postąpilam slusznie. Nieprawda. Palilam 40 lat i nie powinnam byla pozbawiać swojego organizmu części skladowej, czyli nikotyny. Źle mi bez papierosów, choć nie palę już czwarty miesiąc. Odkrywczo stwierdzę, że jest masa pozytywów - pachnę, nie jestem skrępowana w towarzystwie, nie muszę wychodzić na mróz na zewnątrz, nie wydaję strasznych pieniędzy, podobno niepalenie jest zdrowe. No, może ... Ale jest mi źle! Ja lubię palić, sprawia mi to przyjemność a przecież przyjemności mam niewiele. No i tyję. Przygotowana bylam na przyrost masy, wiedziałam, że to norma. Nie myślalam jednak, że kilka kilogramów więcej (konkretnie 5,5 do dzisiaj) tak bardzo zmienia człowieka. Już wiem, skąd się biorą diety, preparaty odchudzające, liczenie kalorii u osób nie tyle otyłych, ile "solidnych". Wszystkie moje ubrania poza butami są na mnie za male. Wszystkie.
Rozmawiałam z Jagodą o rzucaniu palenia i konsekwencjach takich decyzji, bo ona też nie pali od niedawna. Niestety, mamy te same problemy ale będziemy sie wspierać. Przy niepaleniu pozostaniemy, korzyści finansowe są wielce znaczące, zdrowotne podobno też choc tych spoza zwałów ciała nie widać wyraźnie.
No, dość użalania się nad sobą. Wracam do rzeczywistości, czyli pokazuję com zmajstrowala. Niewiele jak na trzy miesiące ale i tak więcej niż zero. To jest narzuta dla mojej znajomej warszawianki Kasi, wlaścicielki dwóch kotek, osoby obdarzonej ogromnym poczuciem humoru, nieprzeciętną inteligencją, wielkim urokiem osobistym nie wspominając już o rozległej wiedzy szczególnie z zakresu nauk ścisłych tudzież prawdziwym talentem fotograficznym. Nie, nie zalecam się do Kasi, chcę jedynie podkreślić, że tak niezwykla osoba zapragnęla posiadać uszytą przeze mnie narzutę. I sama wybrała wzór, co być może rzuca cień na zaufanie Kasi do moich umiejętności ale tym akurat za bardzo się nie przejmuję. Ja tam swoje wiem.

Jestem, jestem....

2011-11-14T12:01:00.000-08:00

Ciężko mi. Nie bardzo dobrze się czuję. Choroby zostawiły ślad i muszę popracować nad sobą. A, nie palę. To tez pewnie ma wpływ na samopoczucie. Ogólnie - tak sobie. Dziękuję, Kochani, za zainteresowanie. Jestem i nawet próbuje cos szyć, ale słabowato mi idzie.
Tak bardzo chciałam jechać do Jagody w Bieszczady, już byłam spakowana. Nie wyszło. Może kiedyś.

Kilimek

2011-09-24T03:27:00.000-07:00

Uszyłam kilimek z ćwiartkmi słoneczek. Jest więc, można powiedzieć, rozrywkowy i pogodny. Ma ocieplać i rozweselać ścianę w miłym domu.

Do słoneczkowego wzoru przymierzałam sie od dłuzszego czasu, zbierałam nawet przy pomocy znajomych czerwone i zółte tkaniny, bo takie właśnie słoneczka zobaczyłam po raz pierwszy, uszyte przez znakomitą patchworkarkę, Grażynę z Pszczyny. Nie wierzyłam wówczas, ze można uszyć cos tak niewiarygodnie skomplikowanego. Chciałam się sprawdzić, zobaczyć czy potrafię. Wesoły kilimek nie jest tak wielki i skomplikowany jak narzuta Grazyny. Może kiedyś uszyję dużą narzutę w słoneczka, nie wiem. Tkaniny mam, trzymam w pudle "na wszelki wypadek".

Poddupniki

2011-09-05T07:47:00.000-07:00

Nie ja wymyśliłam nazwę a szkoda, bo obrazowa. Chodzi o poduszki na krzesła. Zaczęło sie od mojego komentarza pod postem Hani na jej blogu. Spodobały mi się bardzo malowane przez nią akwarelki i to właśnie napisałam. Hani z kolei podobają się moje prace a stąd juz tylko krok do dogadania się i wymiany. Swoich akwarelek jeszcze nie widziałam, poddupniki pokazuje niniejszym, są juz gotowe do wysłania.

Znowu wyjeżdzam. Najpierw do dzieci, do Poznania, potem nad morze.

Narzuta skończona, wysłana do Białegostoku. Oby sie dobrze sprawowała.

Lotem trzmiela

2011-08-21T11:44:00.000-07:00

Jestem w trakcie szycia wielkiej narzuty. Lubię to robić, choć najprzyjemniejszy jest początek - wybór wzoru, tkanin, dopasowywanie poszczególnych elementów. Potem robi się nudno - zszywanie w nieskończoność takich samych elementów. Ja lubię narzuty geometryczne z powtarzalnym wzorem. Są porządne, poukładane, wprowadzają ład i symetrię do pomieszczenia, które będą ozdabiały. Pod koniec przychodzi pora na najtrudniejszą część pracy - pikowanie. To cięzkie, zmudne i denerwujące zajęcie. Po prostu fizyczna monotonna robota. Niestety, bez tego nie ma efektów. Pikowac oczywiście można różnie - tu akurat zastosowałam lot trzmiela.

Przeszkadzajkę też mam :)

Geneza świra

2011-08-15T06:50:00.001-07:00

Świr, hobby, bzik, zbieractwo - zwał, jak zwał. W którymś momencie powstaje. Musi zaistnieć impuls, powód a czasem decyduje przypadek. U mnie było wszystkiego po trochu. Po pierwsze - mam wolny czyli niezamieszkały pokój z oknami skierowanymi w trzy strony świata. Bardzo widny, słoneczny, ciepły i sympatyczny po remoncie. Mam równiez dwie hoje w doniczkach, które przestawione do owego pokoju zwanego teraz oranżerią zaczęły gwałtownie rosnąć. Mam również przemiłe znajome, które hodują hoje róznych gatunków. Jedna zajmuje sie tym od niedawna, druga jest wieloletnią miłośniczką i posiada imponującą kolekcję tych roślin. Czy trzeba więcej? Okazało się, ze w moim przypadku absolutnie wystarczy :) Na początek dostałam dziesięć sadzonek róznych odmian od Izoldy i zachętę od Yrsy. Kupiłam dwie rośliny w kwiaciarni w moim miasteczku. Zamówiłam na allegro następne i wpadłam jak śliwka w kompot. To są piękne rośliny i obserwowanie ich daje mi wiele radości. Przez większość czasu jestem w domu sama. Latem zwierzęta wolą przebywać w ogrodzie, rosliny doniczkowe tego zrobić nie mogą - zostają ze mną. Oczywiście szyję nadal swoje patchworki, zajmuję się domem ale często ze szklem powiększającym w dłoni patrzę, ile moje hoje urosły, szukam wiadomości na temat tych które juz mam i tych, które bym mieć chciała. Świr, jak nic ale nieszkodliwy, sympatyczny i być może pachnący od momentu, kiedy to doczekam się hojowych kwiatów. A że mogę czekać długo? Nie szkodzi, poczekam, ja jestem cierpliwa.

Niespodziewany koniec lata

2011-08-06T04:46:00.000-07:00

Kończy się lato... Żal. Dla mnie to był piękny czas. Wizyty przyjaciół, moje wyjazdy i nagle juz po wszystkim. Mam mnóstwo zdjęć, chwil zatrzymanych na zawsze, ku pamięci. Nie ma tematu przewodniego - misz masz wspomnieniowy. Nasze zwierzęta w obiektywie Yrsy są chyba ładniejsze niz w rzeczywistości.

Narzutami, które mam w domu chwaliłam sie gościom, a jakze :)

I jeszcze jeden widok, który mnie prześladuje

Wracam do rzeczywistości. Dla Izoldy zdązyłam uszyć poduszki, trochę inne niz zwykle. W zamian dostanę sadzonki hoi do mojej nowej oranżerii, o której napiszę wkrótce i pokażę, kiedy juz będzie co pokazać.

Niebieskie

2011-07-22T05:02:00.000-07:00

Quilciki dwa uszyłam. Niebieskie, połączone z kawałkami jeansu, ostre w swej kolorystyce. Inne trochę od szytych dotychczas. To mają być nakrycia na dwa dziecinne łózka w dalekim Mediolanie. Pogoda dzis brzydka, pada i jest ponuro, zaniosłam więc narzuty do oranżerii, jak od niedawna nazywam pokój z czterema oknami, do którego wstawiłam wszystkie posiadane rośliny doniczkowe. W owej oranzerii jest widno ale miejsca na ekspozycję narzut niewiele, raptem jedna kanapa "dla gości", stąd obie narzutki razem. Pikowanie widać :)

A nizej zdjęcie pierwszej uszytej, widac ją w całości na przydomowym trawniku.

Zielenie

2011-07-09T02:19:00.000-07:00

Pytanie brzmi - dla kogo szyłam te narzuty? Eeeee, łatwa odpowiedź.

U mnie na trawniku z balkonu wyglądaja tak sobie. W Bieszczadach, jak znam Jagodę, nabiorą właściwego charakteru.

Morska narzuta na pensjonatowym łózku w Świnoujściu tez wyglada inaczej niz u mnie.

Koty poduszkowce

2011-07-02T02:24:00.000-07:00

Nagle i niespodziewanie uszyłam cztery poduszki. Taka potrzeba zaistniała. Nie są one skomplikowane, patchworkowych technik w nich niewiele. Ozdobą poduszek są tkaniny, przepiękne, dowcipne i cudownie kolorowe. Dziewczyny dla których uszyłam poduszki, moje długoletnie internetowe przemiłe znajome kociary chyba będą zadowolone.

Letnia zabawa

2011-06-22T02:39:00.000-07:00

Na forum Szyjemy po godzinach trwa kolejna zabawa związana z szyciem patchworków. Kilkanaście dziewczyn wysłało do organizatorki zabawy tkaniny pokrojone w kwadraty. Organizatorka podzieliła nadesłane kwadraciki i tak oto jako uczestniczka zabawy stałam się szczęśliwą posiadaczką około 100 zupełnie róznych kawałków materiałów. Zadanie polegało na uszyciu "czegoś". W moim przypadku "coś" to wiadomo - narzuta. Szyję, choć łatwo nie jest :)

Morska narzuta

2011-06-19T05:42:00.001-07:00

Nad morze się nie wybieram tegi lata ale uszyta przeze mnie narzuta owszem. Zamieszka w pensjonacie, który prowadzi moja dobra znajoma.

Po spotkaniu

2011-06-15T05:31:00.001-07:00

Od dwóch dni zbieram sie do napisania sprawozdania ze spotkania, które odbyło sie w naszym domu. Nie wiem, co napisać. Nie szyłyśmy natomiast gadałyśmy o szyciu nieustannie. Oglądałyśmy swoje prace. Wymieniałyśmy sie szmatami i doświadczeniami. Nie mogę pokazać zdjęć, nie uzgodniłam tego z dziewczynami.Uwazam, że nie powinnam publikować wizerunku osób, które gościliśmy. Zamieszczone zdjęcie oddaje sielską atmosferę, która akurat tego dnia panowała w ogrodzie. Jestem nieskromna i zarozumiała więc zacytuję wpis z forum, umieszczony tam przez jedną z uczestniczek spotkania. Jest bardzo pochlebny, wierzę jednak, ze nie odosobniony.

....I ja tam byłam ...Chciałoby się wypowiedzieć w jednym zgrabnym zdaniu, ale niestety sie nie da. W pierwszych słowach wielkie podziekowania należą sie Marynie i jej mężowi za niepowtarzalną, serdeczną atmosfere i niezwylkle ciepłe przyjęcie.Wszystkiego było pod dostatkiem a najwiecej serca,tak że chciałoby się tam zostać na zawsze.Cudowna dziewczęca Maryna w swoim pieknym królestwie,serdeczny Dobry Człowiek, fantastyczny zwierzyniec pozostana w moich wspomnieniach na zawsze.Dziekuje Ci Marynko, że mogłam spędzić z Wami ten piekny dzień!!!
Bardzo, bardzo sie cieszę , że poznałam Was wszystkie cudowne dziewczyny.Nie bedę wymieniać po kolei, ale wszystkie was przytulam i serdecznie pozdrawiam. Jesteście FANTASTYCZNE i cieszę się, że mogłam pozostać w Waszym gronie
Takie dni pozostają w pamięci absolutnie do końca.

Rododendrony

2011-06-06T03:35:00.000-07:00

W sąsiedniej gminie jest rezerwat. Nie wiedziałam o tym, rododenrony i azalie to nie sa moje ulubione rośliny. Mieszkam tutaj, wszystkie sprawy dotyczące mojego regionu w jakims stopniu i mnie dotyczą, zapałałam więc ogromna chęcią zobaczenia na własne oczy, jak ten pomnik przyrody wygląda. Pojechaliśmy. Trafiliśmy na Święto Różanecznika i we wsi obchodzono je nadzwyczaj radośnie, można rzec - hucznie. Oczywiście głównym elementem święta były wielkie piwne namioty. To ostatnio chyba norma? Gdzie obchody (jakiekolwiek) tam piwny namiot. Koło Gospodyń Wiejskich prezentowało swoje wyroby, czyli ciastka i ciasteczka, serniki, szarlotki i jakies inne słodkości, kawę i herbatę z termosów. Kaszanka, krupnioki ,żemloki tez były. Stragany z chińszczyzną (niejadalną) acz wyjątkowo odpustową były, choc w ilości mniejszej niz się spodziewałam. Ogólnie swojsko, świątecznie, głośno i bardzo wsiowo, czyli tak, jak być powinno. A, zapomniałam - działalność rozrywkową równiez prowadzono. Śpiewały młode dziewczyny, które jedynie wyglądały nieźle, jak wszystkie młode dziewczyny. Chyba byłoby lepiej, gdyby nie śpiewały, ale widać bardzo chciały. Pan udający konferansjera starał się jak mógł - niestety mógł niewiele.

A różaneczniki? Były, 5 km za wsią.Można było dojść piechotą przez las albo pojechać prywatnym busem za 3 złote od głowy (ot, Polak potrafi zarobić) . Jeździły równiez bryczki zaprzęzone w kucyki. Za stówę. Moim zdaniem przesada. Pojechalismy busem.

I tu mi sie nasuwa taka uwaga - przeciez te rododenrony rosną tam od przeszło stu lat. Na pomysł obchodzenia ich święta władze gminy wpadły niedawno, czyli właściwi ludzie na właściwym miejcu. Wiedzą, jak wykorzystać posiadane zasoby. Luda tam było parę tysięcy. Pieniądz do kasy gminnej płynie ...

I bardziej osobiście: W najblizszą sobotę przyjeżdzają do naszego domu moje znajome patchworkarki. No, moze nie wszystkie szyją akurat dokładnie patchworki, ale większość tak. Znamy się z internetoweg forum. U nas tez ładnie , pogadamy w ogrodzie. Ciekawe, o czym ...

Makata

2011-05-21T09:37:00.000-07:00

Makata? Kilim? Jak zwał tak zwał. Uszyłam i ma wisieć na ścianie. Na razie wisi na jałowcu ale musze zdjąć, bo burza będzie. Ładnie jałowcowi w ubraniu.

2011-05-11T09:35:00.000-07:00

Na podwórku poznańskiego osiedla, gdzie mieszka moja córka pojawił się kot. Chudy, pokryty ranami, zmaltretowany. Moja córka ma swoje koty, nie mogła wziąć Przecinka (takie imię nadała mu z racji jego postury) do siebie. Kotem zajęła się fundacja Agapeanimali. Dziś kot został zawieziony do lecznicy, trwa intensywne leczenie. Chwilowo, do czasu dojścia do zdrowia będzie przebywał w poznańskim domu tymczasowym. Mam wielką nadzieję, ze wyzdrowieje, Niestety, leczenie prawdopodobnie nie będzie tanie. Fundacja ma ograniczone fundusze i między innymi dlatego postanowiłam przekazać na aukcję na rzecz leczenia Przecinka ostatnio uszytą przeze mnie narzutę. Szyłam ją wspólnie z innymi patchworkarkami w blogowej zabawie ogłoszonej na blogu Kornelii . Jeżeli komuś z czytających tego bloga narzuta sie spodoba i zechce ja mieć - proszę o deklarację wpłaty na rzecz fundacji Agapeanimali (konto BZWBK S.A. 27 ODDZIAŁ W POZNANIU 12 1090 1346 0000 0001 1411 1952) z dopiskiem w tytule przelewu "na leczenie Przecinka" i proszę mnie o tym zawiadomić. Wybiorę najwyzszą deklarację i wyślę darczyńcy narzutę po wpłacie pieniędzy.Na forum Miau umieszczono prośbę o pomoc finansową na leczenie tego kota, ale na Miau takich próśb, akucji bazarkowych i innych działań jest wiele,tam tysiące kocich bied potrzebuje wsparcia. Leży mi bardzo na sercu los tego kota - to moja córka go znalazła, ona zawiadomiła fundację a ja miałam nadzieję, ze po podleczeniu kot przyjedzie do mnie. Fundacja ma inne plany co do jego dalszych losów ale to nie ma żadnego znaczenia - teraz najwazniejsze jest zebranie funduszy na leczenie. Proszę Was, wiem, ze potraficie pomagać. Pokazuję zdjęcie Przecinka zaraz po znalezieniu, nie jest to piękny widok.

A moze uda się zebrać jakieś drobne wpłaty na Fundację? Małe kwoty w sumie nie są małe...

Szkoda ...

2011-05-03T13:51:00.001-07:00

Aplikacyjnie

2011-05-02T00:47:00.000-07:00

W zeszłym tygodniu uszyłam dwie poduszki. Niby niewiele, ale trochę czasu to jednak zajęło. Nie jest większym problemem uszycie, kiedy wiadomo dla kogo, co i z czego. Początkowo wiedziałam jedynie co i dla kogo. Ale jak to zrobić? Najpierw narysować obrazek na fizelinie, potem go wyszyć, czyli zrobić aplikacje. Niby proste a okazało się dość skomplikowane. Jak wyszło - widać na zdjęciach.

To jest Jaśminka, Boston Terier. Moim zadaniem było namalować szmatkami jej portret. Spróbowałam ....

I tak mi wyszła Jaśminka na jaśminowym tle.

Na pierwszym zdjęciu pokazuję motyla wyszytego na poduszce, która pojedzie w świat jako prezent od Joli. Miałam nieco kłopotu, bo wymagania były wyraznie określone, między innymi dedykacja dla osoby obdarowanej na odwrocie poduszki.

I znowu jest nowy tydzień i nowe zadania. Poza normalnymi domowymi pracami czyli gotowaniem, sprzątaniem, praniem i innymi takimi nie bardzo lubianymi przeze mnie zajęciami doszedł ogród. Lubię pracować na świezym powietrzu tylko z czasem krucho. Ale to przeciez nie tylko u mnie. Wszystkie skarżymy sie na jego brak i wszystko robimy w międzyczasie, bo samego czasu nie mamy.

Round Robin

2011-04-26T05:30:00.000-07:00

... czyli po naszemu karuzela. Dopadła i mnie, uczestniczę w zabawie. Siedem kobiet szyje po kolei poszczególne elementy ostatecznej wersji wytworu. Nie wiem, czy to będzie kilimek, obrazek, serweta, poduszka - zobaczymy. Swój środkowy blok uszyłam, wyślę go teraz do następnej osoby, która doszyje dalsze elementy według własnego pomysłu. Mają to być trójkąty. Do mnie przyjedzie od Małgosi środkowy blok, do którego ja doszyję trójkąty i wyślę dalej. Teoretycznie za 7 miesięcy powinnam dostać gotowe dzieło którego centrum będzie stanowiła pokazana na zdjęciu gwiazdka.

Wielkanocna narzuta

2011-04-18T04:35:00.000-07:00

Tak ja nazwałam, bo Wielkanoc blisko a kolory w narzucie odświętne, czekoladowo - waniliowe, czyli prawie nazurkowe. Szyło się źle, choć starałam sie bardzo. Ten wzór jest pracochłonny, materiałochłonny i niewdzięczny w pracy. A efekt? Podoba mi się, jest oryginalny, choc w sumie prosty. Teraz, kiedy narzuta jest gotowa, uprana i czeka na prasowanie i zapakowanie podoba mi sie jeszcze bardziej. Wszystkie tkaniny, których użyłam pochodzą z czeskiej galerii "Bellus". To dobre, piękne materiały choć nieco grubsze niz klasyczne tkaniny patchworkowe. W tym akurat wzorze błędem było ich stosowanie, bowiem szyłam od razu dwie strony i w sumie bloki wychodziły grube i dość sztywne a trzeba je było połączyć, czyli jeden szew wymagał złozenia ośmiu warstw tkaniny i ociepliny. Trudne zadanie dla maszyny. Jakoś radę dała.

I kilka liczb dla zobrazowania skomplikowanego układu tkanin: 72 trójkąty o boku 32 cm, 576 kawałków pasków o szerokości 5 cm różnej długości i 30 pasków kremowej tkaniny łaczącej bloki. W sumie narzuta składa sie z 782 kawałków materiału, łączna długość wszystkich pasków to 165 m, nie licząc obramowania. Sporo :)

Zwierzyniec

2011-04-17T02:46:00.000-07:00

Dziś nie pokazuję niczego szyciowego, aczkolwiek jestem w trakcie pracy. Kończę narzutę dla zwycięzczyni aukcji.

Po raz enty przedstawiam swoje zwierzęta.

Pan Witold

2011-04-13T03:28:00.000-07:00

Witold pisze...

Jesteście niesamowici,jeszcze raz za wszystko wam dziękuję!
Dzięki Waszej pomocy jeszcze wrócą piękne dni:)

http://www.youtube.com/user/TheKrum33

To jest komentarz napisany dzis przez Pana Witolda na blogu, pod postem Nieszczęście. Nie wiem, czy filmik pana Witolda jest dobry ale pewno jest wzruszający. Piszę o tym, bo bardzo wiele osób właśnie tutaj dowiedziało się o tragedii człowieka i w odruchu współczucia i solidarności zwyczajnie, bez fanfar i niepotrzebnych słów zareagowało właściwie, czyli niosąc pomoc w różnych formach. Nie mam żadnego odpowiedniego zdjęcia, żeby zilustrować dzisiejszy post, więc musi wystarczyć zapowiedź prawdziwej wiosny, czyli nasza kwitnąca nieśmiało magnolia. Zdjęcia pana Witolda, jego dzieci i bieszczadzkie krajobrazy są pokazane w filmie.

Urodziny

2011-04-08T12:30:00.000-07:00

Skończyłam dziś 62 lata. No cóż, nie jest to szczególnie dobry wiek, osobiście wolałabym skończyć 32. Ale ... Nie miałabym wspaniałej córki i jej narzeczonego a w istocie mojego kochanego drugiego dziecka. Ich istnienie nadaje mojemu wiekowi sens i wartość.

Ogólnie rzecz ujmując jestem zadowolona z życia. Wiele już za mną ale mam nadzieję, że wiele przede mną. Lubię siebie taką, jaka jestem teraz. Jestem pogodzona z życiem i w tym szczególnym dla mnie dniu składam Wam życzenia - obyście po sześćdziesiątce mogły powiedzieć to samo o sobie.

Ciąg dalszy jednego zamachu

2011-04-05T04:51:00.000-07:00

Pokażę kolejność szycia bloków dwustronnej narzuty i sposób ich łączenia. Nie jest wcale powiedziane, że bloki muszą być akurat w paski. Każdy może sobie wymyślić wzór jednego bloku i uszyć dwa zupełnie różne wzory i przepikować je . Należy pamiętac przy takim pikowaniu, że ocieplina musi być cieniutka, bowiem w środku spotkaja się jej dwie warstwy. Ja mam jedną warstwę ociepliny i mój wzór szyję od razu na dwie strony.

Do przykrojonego kwadratu ociepliny przykładam trójkąt tkaniny beżowej i przyszywam pierwszy pasek.

Odwracam kwadrat i przykładam wzdłuż przeszytej przekątnej marmurkową tkaninę i pierwszy pasek wzoru.

Przeszywam...

i doszywam kolejne paski

i po drugiej stronie to samo

Mamy pierwszy blok. Szyjemy nastęny. Teraz trzeba je połączyć.

Przypinam złożony wzdłuż pasek jasnej tkaniny, który będzie maskował szew i zeszywam oba bloki wraz z paskiem maskującym.

i przeszywam wierzchem.

I to juz właściwie wszystko.

A tak wygląda po lewej (beżowej) stronie

Mam nadzieję, że wytłumaczyłam sposób łączenia gotowych bloków. Po uszyciu odpowiedniej długości pasa składającego sie z połączonych bloków szyjemy następny pas i łączymy pasy tym samym systemem co pojedyńcze bloki.

Za jednym zamachem

2011-04-04T10:18:00.000-07:00

Gdzieś kiedys zobaczyłam taki sposób szycia narzuty - szyje sie za jednym zamachem obie strony - wierzch i spód i obie są "wyględne". Można mieć dwa w jednym, czyli w tym przypadku jedna strona będzie brązowa z kremowym, druga w ciepłych beżach. Ta narzuta z założenia jest szyta dla zwyciężczyni licytacji, ale jeżeli nie będzie się podobać, uszyję inną.

Chciałam spróbować nowego sposobu szycia, bo takie doświadczenie uczy i bawi, wymaga myślenia przy pracy i nie jest nudne. Jak to zwykle bywa przy szyciu patchworków jaki będzie efekt końcowy - nie wiadomo. Pokazuję dwa bloki z prawej i lewej strony narzuty. Będzie ich oczywiście wiele i ułożą sie w pewien wzór.

Jeżeli ten sposób szycia zainteresuje dziewczyny szyjące chętnie pokażę "obrazkowo" jak się to robi.

Edytowałam post, bo dziewczyny zainteresowane jednak :) Pokaże więc jak sobie wyobrażam wzór.

Chcę poukładać bloki w ten sposób, jak pokazałam na zdjęciu. Ładnie to wygląda, porządnie. Bloki nie są zeszyte, tylko chwilowo przyłożone do siebie. Na odwrocie są beże ułożone w ten sam sposób.

Dziecinnie

2011-04-02T06:00:00.000-07:00

Nie umiem szyć dla dzieci. Nie mam chyba już z małymi dziećmi nic wspólnego. Nie ma ich w moim otoczeniu. Nie wiem, co im sie podoba choc sądząc po witrynach sklepowych podoba im sie akurat to, co ja uważam za nieładne. No, ale zamówienie jest zamówieniem i czy mi sie to podoba czy nie - wykonałam pracę. Czyli, jak ostatnio usłyszałam w tv - zrobiłam wykon. Taki język tez mi sie nie podoba i wynika z powyższego, że jestem zgorzkniała, niedzisiejsza i w ogóle do tyłu.

Pierwsza narzuta jest przeznaczona na łóżko niedużej panienki a druga na łóżeczko trzyletniego chłopczyka. Obrazki podobały sie ich mamie. Czy spodobają sie dzieciom? Mam nadzieję, że tak.

W szyciu patchworków nie lubię wykorzystywania gotowych obrazków, wolę je tworzyć sama choćby w postaci aplikacji. Gotowy obrazek stwarza konieczność dostosowania sie do klimatu który posiada. Łatwo w takiej sytuacji pracę przegadać, zamazać pierwotne przeznaczenie drukowanej, malowanej czy tkanej we wzory materii. Może dlatego moim zdaniem najlepiej wyglądają prace wykonane z tkanin gładkich albo z drobnym wzorem.

Ludzie Dobrej Woli

2011-03-21T14:25:00.000-07:00

Akcja - aukcja juz zakończona. Dziekuję wszystkim uczestnikom. Ale to nie koniec. Istnieją Ludzie Dobrej Woli a co z tego wynika przeczytajcie tutaj i tutaj .

Zrobiłam banerki - są w pasku bocznym. Jeżeli uważacie za słuszne umieszczenie ich u siebie na blogach - bardzo proszę.

Niczego więcej dzis nie będę pisała, nie mam niczego nowego do pokazania i właściwie niczego do powiedzenia oprócz prostego - dziekuję.

Wasza Maryna

Dziwadło

2011-03-19T05:11:00.000-07:00

Jestem dziwadłem. Podejrzewałam to od dawna, ale życie dostarcza mi dowody niemal co dzień więc sie utwierdzam w podejrzeniach. Na przykład wczoraj wieczorem celem rozrywki czytałam blogi. Lubię to robić. Ale, na Boga, jakże to mozliwe, żeby we wszystkich pokazywanych domach był taki porządek? Żeby było tak pięknie? Tak jasno, słonecznie, nastrojowo, przytulnie i w ogóle och i ach. U mnie tak nie jest. Przecież się staram ... A że dziwadłem jestem nie przeszkadzają mi kocie i psie kłaki, tony piasku na podłodze, milion posłanek, misek i miseczek, drapaki, walające się ogryzione kości wołowe, myszki, kuleczki i piłeczki w najmniej spodziewanych miejscach. Nie, no czasem sprzatam. Czasem. Nie za często, ponieważ akurat sprzątania nie lubię. Nie lubię równiez bałaganu, więc właściwie dziwadłem jestem jedynie w odniesieniu do przedmiotów lub przedmiotów w częsciach pozostawionych przez żyjące w naszym domu zwierzęta. To mi nie porzeszkadza zupełnie. Mam zwierzęta, zwierzęta maja dom w takim stopniu w jakim my go mamy. Pozostając w tym dziwadłowym zdumieniu pokazuję przepiękne zdjęcie anielego pokoju Jagody, w którym zamieszkały uszyte przeze mnie proste narzuty. Anieli pokój jest sterylnie czysty. Narzuty zapewne odetchnęły z ulgą - żaden kot nie będzie sie na nich bezkarnie wylegiwał.

Aplikacje - ciąg dalszy

2011-03-17T13:41:00.000-07:00

Pozostając w klimacie wyszyłam obazek. Nie wszystkim się będzie podobać, jest schematyczny, oczywisty i zbyt dosłowny. Nawet tytuł nie jest potrzebny. Dobry jako ilustracja możliwości aplikacji odwrotnej.

Aplikacje

2011-03-15T06:46:00.000-07:00

Obiecałam pokazać, jak robię aplikacje. Bardzo mozliwe, że nie jest to metoda właściwa, istnieja inne. Dla mnie ta jest najłatwiejsza i najprostsza.

Zatem po kolei:

Rysujemy obrazek

Przenosimy obrazek na zwykłą fizelinę bez kleju. Przykładamy fizelinę na lewą stronę tła aplikacji

Pod spodem tła, w odpowiednim miejscu podkładamy kawałek tlaniny mającej byc w tym przypadku buzią i przeszywamy odpowiednią linię ściegien zygzakowym, dość drobnym

Odwracamy całość na prawą stronę i wycinamy nadmiar materiału

Na prawej stronie układamy kolejne kawałki tkanin, stanowiących części składowe obrazka

Odwracamy, przeszywamy po narysowanych liniach

Powtarzamy poprzedną czynność, dokładając kolejny element

Tak to wyglada po lewej stronie

A tak po prawej juz gotowe

Wykonywanie aplikacji w ten sposób nie jest trudne, wymaga jak wszystkie prace związane z szyciem uwagi i cierpliwości. Trzeba pamiętać, że do tak naszywanej aplikacja potrzeba odrobiny wyobraźni - musimy wiedzieć, które części rysunku "chowają" sie pod innymi i te schowane i widoczne jedynie w częściach trzeba przyszyć wcześniej, następną szmatką zakrywając ich brzegi.

Najłatwiej i najprościej zacząć od pojedyńczych, nieskomplikowanych rysunków, mających jedną powierzchnię widoczną z prawej strony - serce czy kwiatek.

Japońskie motywy wybrałam dzis chyba podświadomie.

Pokażę jeszcze dość starą poduszkę, w której wykorzystałam metodę aplikacji po lewej stronie. Podoba mi się do dzisiaj, choć robiłam ja tak dawno.

Do przodu

2011-03-13T08:47:00.000-07:00

Akcja - aukcja trwa i daje wymierne efekty. Pan Witold odbuduje dom w miejsce spalonego. Mam wiadomości z Bieszczad - spływaja wpłaty, drobne i większe. Pogorzelisko zostało uprzątnięte przy pomocy sąsiadów i przyjaciół. Istnieją juz plany nowego domu. Gmina pomaga w załatwianiu formalności. Pan Witold nie załamuje się i wierzy że da radę, choc na razie jest trudno. Jeżeli pomogliśmy choć trochę - to już dobrze. Bardzo Wam dziękuję. Wklejam wyjątek z maila, który przysłała mi Beata w odpowiedzi na moje pytanie, czy mam cos zmienić we wpisie z poprzedniego postu. Jej wypowiedź daje nam wszystkim wiele do myślenia.

.... może dodaj, że były dwie przyjaciółki, bez których nie wiem co byśmy zrobili. Nie wiem czy trafią na ten post, ale gdyby - będzie im przykro... i słusznie. U jednej mieszkałam z najmłodszymi zaraz po, a druga nosiła obiady do reszty mieszkającej w zgliszczach. Mieszkamy z boku i nie można było tego zostawić, zresztą całe szczęście, że mąż został bo w nocy rozpaliło się ponownie, gdzieś musiała zostać iskierka ognia pomimo wlania 3 000 litrów wody.

Wiesz przez tę akcję ponownie sobie to przypomniałam... mi nie pomogły władze, pomimo moich próśb o lokal zastępczy, ani ksiądz, bo podobno on nie od tego... z rodziny nikt nawet nie zadzwonił, nikt z rodziny nigdy mnie o to wydarzenie nawet nie zapytał... wiesz niekiedy zastanawiam się dlaczego, podobno nie wiedzieli co mają mi powiedzieć... mam nadzieję, ze pan Witold trafi tam u siebie na lepszych ludzi.

A życie płynie dalej. Wiosna idzie ... I dobrze, z wiosną przychodzi nadzieja.

W naszym wielkim ogrodzie zaczynamy robic porządki. W domu też robimy porządki a ja szyję, szyję i wciąż nie mogę powiedzieć - no, wyrobiłam się. Planów i pomysłów mam mnóstwo, obym w zdrowiu mogła je zrealizować, czego sobie serdecznie winszuję.

Uszyłam gładką poduszkę, pikowałam ja ozdobnym kamiennym wzorem. Nawet nie wiedziałam, że potrafię...

Akcja - aukcja

2011-03-07T13:58:00.000-08:00

Sama zrobię niewiele ale od czegoś trzeba zacząć. Proponuję akcję - aukcję polegającą na tym, że podejmuję się uszyć narzutę (bo po prawdzie jedynie to potrafie zrobić w miarę dobrze) a otrzyma ją osoba, która wpłaci najwyższą kwotę na rzecz odbudowy domu pana Witolda. Pisałam o nim tutaj Początkowo oczywiście w zakreślonym terminie będą to deklaracje, ostateczny wynik określi kwota końcowa. Niestety - nic na wiarę i będę musiała zobaczyć dowód wpłaty. Jeżeli ktoś z Was, Szanowni Czytelnicy, zechce się do aukcji przyłączyć w inny sposób, mianowicie wystawić tutaj albo na swoim blogu własny wyrób na podobnej zasadzie - zapraszam. Mogę edytować post, dołączając inną pracę poza swoją narzutą. Tak sobie wymyśliłam, bo coś zrobić trzeba. Jeżeli akcja okaże sie niewypałem choćby z tego powodu, że wolicie czynić dobro całkowicie anonimowo bez prezentu - uszytą narzutę przekażę panu Witoldowi wtedy, kiedy będzie ją mógł położyc na własnym łóżku we własnym domu. Jako ilustrację (bo przeciez narzuty jeszcze nie ma) a jednocześnie "znaczek firmowy" mojej inicjatywy umieszczam zdjęcie drzwi wejściowych do mojego drewnianego domu. Zakończenie całego przedsięwzięcia to 21 marca 2011 r. Jeżeli możecie, chcecie - przyłączcie się licytując, wystawiając swoje prace czy choćby umieszczając odnośnik u siebie na blogu.

Zasady juz znacie. Cena wywoławcza narzuty - 200 zł. Wpłata na konto podane w poprzednim poście po ogłoszeniu zwycięzcy lub zawiadomieniu o zakończeniu akcji. Proponowane kwoty albo w komentarzu pod tym postem albo na adres kontaktowy, jeżeli darczyńca woli pozostać anonimowy dla ogółu czytających.

Wzór narzuty wybiorę sama, ale postaram się, żeby pasowała do każdego wnętrza.

Kochani!

Mamy zgłoszenia do udziału w akcji Anioła namalowanego przez Joannę i deklarację wpłaty na odbudowe domu w wysokości 200 zł od anonimowego darczyńcy. Edit: Anioł zasilił konto pana Witolda o kwotę 300 zł. Obraz został sprzedany.

Inkwizycja przeznacza na aukcję przepiękne, własnoręcznie wykonane przedmioty - zestaw na biurko, czyli pojemnik na dokumenty (listownik) o wymiarach 27 cm x 27 cm i pojemnik na długopisy 18,5 cm x 18,5 cm - cena wywoławcza 80 zł oraz serwetnik na złożona serwetkę o wymiarach 19 cm x 19 cm x 7,5 cm, cena wywoławcza 30

Zestaw na biurko i serwetnik wart jest w tej chwili 200 zł !

Kiboko , wspaniała toruńska patchworkarka przeznaczyła na aukcję wykonany przez siebie bieżnik na stół, który zatytułowała " Księżycowa droga". Cena wywoławcza - 60 zł

Moja wspaniała przyjaciółka, śledząca akcję i popierająca ją, niestety sama nie oddaje sie w chwilach wolnych żadnemu działaniu, którego efektem byłyby przedmioty zwane szumnie artystycznymi. Niczego takiego na aukcje przeznaczyć nie może ale ma coś innego - patelnię . Holenderską, porządną, stalową, nową, nadającą się do kuchenek elektrycznych, gazowych, ceramicznych i indukcyjnych. Przyznacie, że nie jest to przedmiot przystający do tych pokazanych powyżej ale intencje szczere, patelnia sama w sobie może być pożądana przez kogoś patelni nie posiadającego więc czynię wyjątek w "zasadach" i umieszczam ów kuchenny przydaś wśród fantów. Cena wywoławcza - 40 zł. A oto i ona

Patelnia - jeżeli nikt nie przebije Magody - pojedzie w Bieszczady. Na razie warta jest 40 zł. Nie, nie pojedzie w Bieszczady tylko w zupełnie innym kierunku i jest juz warta 50 zł!!!

Narzuta jest juz warta 300 zł !!!! Cieszę się bardzo.

Beata (Ataboh) jest matką pięciorga dzieci. Trzynaście lat temu przeżyła pożar własnego domu. Najmłodsze dziecko miało wówczas 2 lata. Nie chce pamiętać dziś samej tragedii ale jednego nie zapomni nigdy - obojętności ludzi. To boli najbardziej.

Beata robi niezwykłe przedmioty przy pomocy nowej techniki związanej z nowym preparatem - paverpolem. Poczytajcie, ciekawe to jest bardzo. Na naszą aukcję przeznacza dwie zawieszki (wisiory na szyję) wykonane przy pomocy paverpolu. Ustaliła cenę wywoławczą na 15 zł, ale pierwsza jest już warta 30 zł, bo ja sama staję do licytacji, zauroczona całkowicie.

Hania wystawia swoją lawendowa akwarelę ustalając cenę wywoławczą na 40 zł

Alicja zza woalki przekazuje na aukcję swoje frywolitkowe dzieło - kolczyki i bransoletkę. Sama ustaliłam cenę wywoławczą na 40 zł.

Małgosia z Igraszek z włóczką zrobiła chustę. Napisała wzruszający mail do Aty, ale mądra Ata skierowała ją tutaj. Tym oto sposobem możemy pomóc panu Witoldowi licytując naprawdę piękny przedmiot - wiosenne okrycie . Zaczynamy od 50 zł.

Chustę w niedzielę, 20 marca 2011 r. licytuje Marzena, która do mnie w tej sprawie napisała.

Mam straszne wyrzuty sumienia, wstyd mi i niniejszym sie kajam .... Justyna wczoraj napisała do mnie o chęci przyłączenia sie do aukcji a ja nie przeczytałam jej listu. Przepraszam, Justyno i juz pokazuję Twoje dary serca

Dwie filcowane broszki, cena jednej to 30 zł

Ata, niezawodna w każdej akcji pomocowej wysuszyła zrobioną przez siebie i utwardzoną paverpolem miseczkę i przekazuje ją na aukcję z ceną wywoławczą 20 zł.

Rzutem na taśmę Joanna kupiła miszeczkę paverpolową za 100 zł!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Kochani, najmilsi Czytacze, Darczyńcy i Obserwatorzy! Do końca akcji-aukcji zostało pięć dni. Może za wcześnie to piszę, ale jestem przepełniona uczuciem wdzieczności i zdziwienie mnie nie opuszcza. Tak juz jest, niestety, że potrzebujących pomocy jest ogromna ilość. Nie sądziłam, że moja skromna inicjatywa spowoduje tak duży odzew. Łatwiej nam pomyśleć, że cudze nieszczęście nas bezpośrednio nie dotyczy, nic nas nie obchodzi, że to ktoś obcy, daleko... Niech sobie radzi sam, ma powołane do pomocy instytucje i odpowiednich ludzi. My mamy swoje codzienne troski i przeciez nam sie tez nie przelewa, nie możemy, nie powinniśmy, nie chcemy.. A to nieprawda. Możemy, chcemy. Pomagamy.

Dziękuję.

Janeczka (wszyscy Ją znamy) przekazuje frywolitkową biżuterię. Ceny nie wyznaczyła - czyli pełna dowolność. Pamiętajmy, że liczy sie każda złotówka.

Napisała do mnie pani Małgorzata Dylowska. Pragnie przekazać na aukcję wykonane przez siebie filcowane przedmioty - broszę i kolorowe etui na telefon. Zaczynamy licytację od 10 zł za jeden przedmiot.

Edycja 20 marca 2011 r. - niebieskie etui na telefon sprzedane pani Marzenie.

Kochani!

Dziś, 21 marca 2011 roku w samo południe kończymy akcje-aukcję. Bardzo wszystkim dziękuję w imieniu pana Witolda i własnym. Śmiem twierdzić, że akcja przyniosła wymierne efekty i będzie można dzieki niej kupić drewno czy jakiś inny materiał na budowę domu. Nie znam się, nie wiem czy przekazane pieniądze to dużo czy mało. Dla mnie a pewnie i dla pana Witolda liczy się przede wszystkim Wasza chęć niesienia pomocy. Na pewno poza tymi zadeklarowanymi na blogu wpłatami były tez inne, pochodzące od osób pragnących zachować anonimowość, przekazane bezpośrednio na podane konto. O niektórych wiem. O innych nie wiem i pewnie nigdy sie nie dowiem. To nie ma najmniejszego znaczenia - jak zawsze, we wszystkich akcjach pomocowych, małych i duzych - liczy sie ludzka solidarność z pokrzywdzonymi przez los.

A teraz sprawy organizacyjne. Bardzo proszę osoby, które wylicytowały przedmioty na aukcji o podanie swoich adresów na adres kontakt@poskladane.pl Przekażę je wystawiającym, aby przesyłki dotarły tam, gdzie powinny. Jeżeli możecie - proszę o przesłanie na tenże adres zrzutu ekranu lub skanu dowodu wpłaty. Jeżeli z jakichkolwiek powodów nie możecie tego zrobić, napiszcie, proszę.

Na wszelki wypadek, aby nie trzeba było szukać - podaję tutaj nr konta na które należy wpłacać pieniądze koniecznie z dopiskiem w tutule przelewu - pomoc dla pogorzelca Witolda Drygiela

Nr rachunku
85862100072001000524450005
Nazwa Banku
Bieszczadzki Bank Spółdzielczy Ustrzyki Dolne
Odbiorca
Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w
Lutowiskach.

Nieszczęście

2011-03-04T04:59:00.001-08:00

Znacie blog Jagody ? Znacie. To posłuchajcie.

W Bieszczadach jest pięknie, wiemy to choćby ze zdjęć Jagody. W Bieszczadach jak i gdzie indziej mieszkają różni ludzie. Dobrzy, źli, zwyczajni i nadzwyczajni. Ludzi jak wszędzie indziej spotykają przypadki czyli szczęścia i nieszczęścia. Czasami po prostu żyją spokojnie i robią swoje. Ale czasem ...

dzieje się tak i to jest dramat. Dramat człowieka, który dotąd robił swoje, czyli żył, mieszkał w Bieszczadach i pracował w swoim warsztacie stolarskim. Ten człowiek nazywa się Witold Drygiel.

Teraz widzi swój dom i warsztat tylko w snach, jeżeli po morderczej pracy, wspomagany przez przyjaciół przy porządkowaniu pogorzeliska w ogóle może spać.

Straszną wiadomość o pożarze domu pana Witolda usłyszałam od Jagody. Piszą o tym również na stronie Gminy Lutowiska http://www.lutowiska.pl/index2.php?id=2&n_id=549 Akcję pomocy ogłosiła na swoim blogu Mona.

Nie jestem aż tak zarozumiała sądząc, że post na moim blogu będzie miał cudowną moc sprawczą - ale jeżeli chociaż niektóre z dziewczyn, które tu przychodzą zareaguja pozytywnie - to już będzie dobrze. Tak myślę, że osoby, które zaglądają na mojego bloga sa wyczulone na kolory, zapachy, urodę miejsc i przedmiotów. Warsztat i dom pana Witolda powinien zostać odbudowany, pomóżmy mu. Proszę.

Przytaczam suchy komunikat ze strony "Aktualności" Gminy Lutowiska

W dniu 24 lutego około godziny 16:00 spalił się dom mieszkalny wraz z warsztatem stolarskim mieszkańca miejscowości Chmiel Pana Witolda Drygiel.
Niestety niczego nie udało się uratować. Mieszkaniec Chmiela stracił cały dobytek życia oraz swoje miejsce pracy.
Wszystkich chętnych, którym nie jest obojętny los pokrzywdzonego prosimy o pomoc finansową.

Wpłat należy dokonywać na konto Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Lutowiskach.
Nr. konta 85 8621 0007 2001 0005 2445 0005
Z dopiskiem "Pomoc dla pogorzelca z Chmiela"

Nie jestem obojętna na los stolarza z Bieszczad i dlatego to napisałam. Płakać mi sie chce....

Proste beże

2011-03-03T02:53:00.000-08:00

Szyję następną narzutę, która zagości a może nawet zadomowi sie w pięknej chacie. Tkaniny były kompletowane przez przyszłą właścicielkę narzuty a wyraźnym życzeniem była prostota. Trudne zadanie. Na razie wygląda to tak jak powyżej.

Nie jest łatwo pracować pod czujnym okiem Niuni

przekraczając śpiącego pod nogami psa, ale bardzo się staram nikomu nie przeszkadzać.

Uzupełnienie

2011-02-27T01:52:00.000-08:00

czyli suplement do poprzedniego postu. Idę na całość i pojazuję, jak wyglądam. Dziecko mnie narysowało. Portret jest pochlebny ale jeżeli moja córka przechowuje mnie w swojej pamięci w taki sposób to mogę powiedzieć, że jestem szczęśliwa.

Bardzo Ci, Marysiu, dziekuję.

Tajemnice

2011-02-25T11:06:00.000-08:00

Inkwizycja mnie dopadła. Dosłownie, za co zreszta jestem jej wdzięczna, bo to jest wyróżnienie.Zasady tego wyróżnienia nakazują przekazać je trzem kolejnym osobom i zdradzenie siedmiu rzeczy, których o mnie nie wiecie. Specjalnie tajemnicza nie jestem, ale musiałam trochę pomyśleć ... Zatem

- dobrze gotuję, nienawidzę leżeć na plaży, nie oglądam żadnych seriali, nie jem słodyczy , kocham sie skrycie od lat w jednym takim, Gajos sie nazywa (znacie?), uwielbiam rąbać drzewo, takie do pieca, uczyłam kiedyś w szkole -

No, jest siedem. Trudne to było.

Wyróżnienie przekazuję Magicznej Fabryce (dwie dziewczyny!) i Kankance .

Zimno ...

2011-02-22T09:17:00.000-08:00

Bardzo zimno. Uszyłam poduszkę w serca, kolorem sugerujące płomienne, gorące uczucia. Czy mi cieplej? Niestety, nie.

Kolorowy zawrót głowy

2011-02-18T02:21:00.000-08:00

Dostałam pozytywną odpowiedź od Karen z Australii. Tutaj http://sunburntquilts.com.au/ jest jej blog a na nim "moja" narzuta. Dziś spory kawałek tego, co powstaje. Jeszcze bez pikowania, ale postanowiłam pokazać dziś bo jest tak smutno, zimno, szaro i posępnie w domu i na dworze a zdjęcie wyszlo bardzo kolorowe i ciepłe. Oby do wiosny ....

Wzór patchworku to niby zwyczajne kwadraty. Ale one nie są takie sobie proste. One są nadzwyczajne, składają sie z ośmiu kolorowych prostokątów tworzących barwną plamę i mimo rozgardiaszu w przedziwny sposób stanowią harmonijną kompozycję. O dziwo - podoba mi się ten "wytwór" bardzo.

Wygrałam !!!!

2011-02-17T11:29:00.000-08:00

Wygrałam konkurs na narzutę na łóżko dzięki czytelnikom bloga, przyjaciołom, znajomym, rodzinie. Głosowaliście na moja narzutę, za co serdecznie dziekuję. Jurorzy-sponsorzy nagród mieli takie samo zdanie jak głosujący czyli mogę sie spodziewać nagrody w postaci jakichś patchworkowych tkanin. Cieszę sie bardzo i pękam z dumy.

Nie próżnuję. Szyję coś. To coś to narzuta na łóżko młodej, energicznej dziewczyny, która pokazała palcem to, czego sobie życzy. Dokładnie takie ma być. Kłopot w tym, że to będzie plagiat, bo nie ja wymyśliłam wzór. Wprawdzie w patchworkach podobno wszystko juz było, ale ten wzór jest dość charakterystyczny i niecodzienny. Napisałam do Australii, bo tam ów pierwowzór powstał. Poprosiłam o zgodę na pokazanie tutaj, na blogu mojej-niemojej narzuty. Moja dlatego, że uszyłam sama z własnych tkanin a cudza, bo skopiowana prawie dokładnie. Czekam na odpowiedź i w zależności od tego, jaka ona będzie - pokażę albo wyślę do przyszłej właścielki bez chwalenia się.

Żeby smutno i ciemno na blogu nie było - zdjęcie wiosennego kota w Dniu Kota i serdeczne życzenia dla wszystkich kotów - bądźcie kochane.

Faworyt

2011-02-10T10:06:00.000-08:00

Biorę udział w konkursie http://www.genxquilters.com/2011/02/love-nest-quilt-contest-vote-now-for.html na który zgłosiłam Czerwony Październik. Od dziś do 17 lutego można głosować na jedną z prac, która podoba sie najbardziej.

Love Nest Quilt Contest - VOTE NOW for your favorite!

Nieśmiałość mam wielką ale i chęć na wygranie szmatek sporą. Trzymajcie kciuki, proszę.

Border Collie

2011-02-09T08:56:00.000-08:00

Obiecałam juz bardzo dawno mojej znajomej , że zrobię poduszkę z portretem psa, konkretnie z psem rasy Border Collie. Celowo piszę - zrobię, bo uszyję tu akurat nie bardzo pasuje. Najpierw trzeba psa zobaczyć, potem narysować, przenieść rysunek na tkaninę i dopiero można zacząć się zastanawiać, jak tego psa pokazać. Z kawałków szmatek dość trudno zrobić psi portret w dwóch kolorach, czarnym i białym.

Słońca !

2011-02-08T04:52:00.001-08:00

Bez komentarza.

Słoneczna narzuta

2011-02-06T12:36:00.000-08:00

Melduję wykonanie zadania :)

Miało być jasno, słonecznie i spokojnie. Czy jest? Czy będzie pasowało do słonecznego pokoju w bieszczdzkiej chacie? Mam nadzieję, że tak.

Serdeczna poduszka

2011-02-03T02:41:00.000-08:00

W Patchworkowej Gwieździe ogłosiłyśmy nowe wyzwanie i jak zwykle przygotowałyśmy swoje propozycje na zadany temat. Walentynki blisko, stąd naturalne skojarzenie z uczuciami. A skoro uczucia gorące to i serca czerwone. Uszyłam serdeczną poduszkę. Skoro uszyłam to szkoda trochę żeby leżała bezpańska. Wstawiłam do galerii i ku mojemu ogromnemu zdumieniu natychmiast znalazła nabywcę. Jedzie dziś do Krakowa. Powodzenia życzę, Panie B.

Wschód słońca

2011-01-31T02:13:00.000-08:00

Wzięłam sie po raz drugi na wzór zwany Gwiazdą Amiszów. Zależało mi, żeby narzuta kojarzyła się ze słońcem, nie z gwiazdą, stąd dodatkowe białe romby dookoła zasadniczego wzoru. Choć Słońce to przecież i tak gwiazda ale akurat w tym przypadku ma być jednoznacznie. Co wyjdzie - zobaczymy. Zwykle tak jest, że pierwotny plan, projekt, założenie w trakcie szycia ulega zmianom. Nie wiem, czemu tak sie dzieje. Narysowany, obliczony i przemyślany wzór, pracowicie pokolorowany w którymś momencie ląduje pod stołem i przestaje byc ważny a praca idzie dalej, już bez podpowiedzi.

Tkaniny zgromadziła przyszła właścicielka narzuty. Ja dodałam tylko jedną, moim zdaniem niezbędną.

Chabry kłamczuchy

2011-01-28T03:56:00.000-08:00

Długo nie pisałam ale to wcale nie znaczy, że oddawałam sie słodkiemu lenistwu. Uszyłam narzutę. Nieco skomplikowany był powód, dla którego w ogóle wzięłam sie za szycie ale ma on związek z Pełnią lata w domu Tymianka . Troche dziwnie to brzmi, ale taka jest prawda. Narzuta zamieszka w Bieszczadach, w pokoju kwiatowym Chaty bojkowskiej . Chociaż wyboru tkanin na narzutę dokonałam sama okazał się być trafnym i został zaakceptowany przez obecną właścicielkę. Pozostaje mi mieć nadzieję, że moja praca, w którą włożyłam kawałek serca i wiele ciepłych, serdecznych uczuć stanie się częścią tego niezwykłego domu.

Chabry na narzucie nie sa chabrowe. Są rdzawe.

Ps. Dziś wiem, że narzuta pasuje do wnętrza.

Skończyłam

2011-01-19T13:25:00.000-08:00

Naprawdę się cieszę, dlatego piszę i pokazuję. Narzuta składa sie z 1410 kawałków. Jest przepikowana przez trzy warstwy. Pikowanie jest proste, po szwach. Nie wymyślałam ozdobnego wzoru przeszywania, bo przedmiot sam w sobie jest dość ozdobny i składa się w większości z małych 4 cm x 4 cm rombów. Gęste pikowanie zmieniłoby ich kształt. Zrobienie zdjęcia w pochmurny, ponury dzień bez lampy spowodowało, że pokazuje ono narzutę nieco upiornie ale i elektryzująco. Na potrzeby galeryjne poczekam na ostre, dobre światło i postaram się pokazać cały "wyrób".

Zabrałam sie za następny projekt. Nie lubie tego slowa, ale jak nazwać inaczej pomysł, który powoli przybiera materialną postać? Będzie wyjątkowo spokojny i dość prosty. To prezent dla niezwykłej osoby. Czy jej sie spodoba - nie wiem. Dobry Człowiek zobaczył dziś na stole w pracowni nowe bloki narzuty i i zapytał czy to dla ....? Przecież nie wiedział dla kogo szyję a jednak trafił w dychę, czyli rokowania są dobre.

I decided to submit my 'Red October' quilt to 'The Love Nest Quilt Contest' organised by Gene X Quilters. If you are wondering if it's difficult to sew a huge bed quilt made from such tiny (4 x 4 cm) pieces... I can asure you that it's not. It's not difficult, but it needs a plan, space to work, some peace, patience and a little bit of what you can call skill

Ocieplenie

2011-01-16T08:45:00.000-08:00

Kiedy zakładałam blog miałam zamiar pisać po trochu o wszystkim. Głównie oczywiście o patchworkach, bo tym się od kilku lat pasjonuję. Blog powinien byc interesujący dla czytelników więc wpisy powinny pojawiać sie dość często, zdjęcia powinny być dobre, ciekawe i ładne. A tu moje szycie sie ciągnie, długo trwa pikowanie i wykańczanie dużej narzuty i tych czynności ani uwiecznić, ani o nich pisać. Nuda, panie, nuda choc człowiek jednak zajęty. Coś tam oprócz szycia narzuty w naszym wsiowym domu sie dzieje. Na przykład zwierzęta ostatnio stały sie mocno niespokojne. Ociepliło się nieco, koty wybudziły sie z zimowego posypiania i ciągną do ogrodu. Pies wychodzi i wchodzi, wychodzi i wchodzi. Specjalnie mi to nie przeszkadza, mogę otwierać drzwi, zamykać, wycierac psie łapy, zamiatać sto razy podłogę, i wykonywać inne czynności nie bardzo mające sens - za chwile wszystko trzeba robic ponownie. Albo nie robić i przyzwyczaić sie do tysięcy śladów kocich łapek na meblach i podłodze. Dość często wybieram wariant drugi.

Koty dostały w spadku drapak. Dzieci przywiozły. Ich koty drapaka nie używają, zresztą jakaś część była uszkodzona, drapak nie był stabilny, koty sie bały. Moje sie nie boją ale mają go w głębokim poważaniu. Nie interesują sie takim pięknym drapakiem wcale. Dobry Człowiek wziął dzień wolny, żeby kochanym zwierzątkom za widoku, w świetle dziennym zabawkę skręcić a zwierzątka obwąchały i na tym koniec. Wsadzane na siłę zeskakują natychmiast na podłogę. Znaczy tą metodą zachęcić kotów sie nie da. No nic - drapak na razie stoi i przeszkadza w otwarciu okna. Pewnie przy okazji wiosennych domowych porządków wypasione urządzenie zostanie rozebrane i złożone w piwnicy.

Galeria upomniała się o nowe przedmioty. Zapytano grzecznie, czy mam przerwę w działalności czy może zrezygnowałam z pracy. Głupio mi sie zrobiło. Zupełnie zapomniałam, że powinnam wstawić coś nowego. Wstawiłam. Między innymi granatową poduszkę szytą metodą PP.

Ptaszek

2011-01-12T12:24:00.000-08:00

Ptaszka udziubałam. Pod wpływem impulsu napisałam komentarz do ptasiej wymianki u Novinki i klamka zapadła. Termin się zbliża, ja mam jeszcze zaległe poduszki do uszycia, pomysł na nową narzutę też mam to szybciutko narysowałam ptaszka bo cóż innego mogę zrobić? Niczego innego nie potrafię - ani szydełkować, ani haftować, ani pudełka ozdobić... Tylko aplikacja mi została żeby było ptasio. Dziś juz mogę pokazać gotową poduszkę, bo pewnie jutro wylosowana przez organizatorkę zabawy osoba ptaszka dostanie. Ja też dostanę COŚ. Ciekawam bardzo.

I jeszcze muszę napisać koniecznie. Spotkała mnie ogromna, ogromna przyjemność a nawet dwie. Moje usilne dążenia do popularyzacji ukochanego zajęcia, czyli zszywanek wszelkiej maści przynoszą efekty. Piszą do mnie dziewczyny z prośbą o radę, proszą o wskazówki i wyjaśnienia. A dzis miałam nawet wizytę potencjalnej patchworkarki. I to już druga osoba przyjechała, żeby zobaczyć na własne oczy jak to sie robi. Bardzo się cieszę.

Na forum Szyjemy po godzinach mam "zarażone" koleżanki, które piszą otwarcie o tym, że przyłożyłam rękę do ich nowego hobby. Oby tak dalej.

Czerwony Październik

2011-01-07T02:35:00.000-08:00

Tak nazwałam to, co widzicie. Skojarzenia oczywiste, szczególnie w moim wieku. Narzuta jaka wyszła, taka wyszła. Pewnie mogłaby być lepsza, ładniejsza, no ale jest taka i juz niczego poprawiać nie będę. Zrobic dobre zdjęcie jest bardzo trudno. Przedmiot wielki, słońca nie ma, lampa przekłamuje kolory. Najlepiej widać całość z ballkonu, ale mi troche szkoda bo trawnik mokry i brudny. Na przyjazd dzieci wyszorowałam podłogę w holu, rozpostarłam narzutę i zrobiłam zdjęcie ze schodów. I to było chyba jedyne zdjęcie całości wierzchu mojej pracy. Podłogi zbyt często nie szoruję, pies załatwia jasne kafelki w trzy sekundy po powrocie ze spaceru.

Pewnie zapytacie, czy trudno jest uszyć taką wielką rzecz składającą się z małych kawałków. Z całą odpowiedzialnością stwierdzam, że nie. Nie jest to trudne aczkolwiek wymaga przede wszystkim planu, miejsca do pracy, świętego spokoju, cierpliwości i odrobiny umiejętności. Umiejętności przychodzą same, tylko trzeba ćwiczyć i nie zrażać się, kiedy nie od razu wszystko jest doskonałe.

Ja juz pisałam o swoim wielkim marzeniu ale napiszę jeszcze raz. Bardzo, bardzo bym chciała, żeby każdy, kto ma maszynę (a i ręcznie można) choc raz w życiu spróbował stworzyć własną zszywankę. Dzisiaj to bardzo łatwe - sa wzory, tkaniny, zachęta... Tylko się sprężyć i zacząć, potem już samo pójdzie czego dowodem Czerwony Październik.

Podsumowanie

2011-01-05T01:27:00.001-08:00

To i ja, wzorem innych blogowiczek podsumuję za pomocą zdjęć miniony rok. Nazbierało sie dość dużo prac ale dwanaście miesięcy to przecież długi okres czasu. Zadaję sobie pytanie czy jestem zadowolona z tego, co w zeszłym roku uszyłam. I zaraz sobie odpowiadam - tak i nie. Pewnie jak każda z nas...

Losowanie

2010-12-29T13:41:00.000-08:00

Jestem chora z powodu niemożności wysłania wszystkim obserwatorom prezentu. Jesteście przemiłe. Ja sobie nie zasłużyłam .... Owszem, przyznaję, lubię te swoje zszywanki i nawet niektóre mi sie podobają ale żeby tyle słów uznania?

No więc ... Spisałam pracowicie przedwczoraj Szanownych Obserwatorów. Dzieci małych w bezpośrednim otoczeniu nie mam, sierotki tym bardziej, karteczek nie pisałam żeby wylosowac samej więc dałam spis Dobremu Człowiekowi i poprosiłam żeby wybrał jeden pseudonim. Nie tłumaczyłam zbyt dokładnie czemu ma to służyć bo on o blogach, rozdawajkach, nickach i innych takich subtelnościach babsko-internetowych wie niewiele. Ot, akurat tyle ile trzeba. W międzyczasie dwa razy zabierałam mu kartkę, żeby dopisać nowe pojawiające sie osoby. Przeczytał uważnie całą listę. Wybrał Atę. Nie wiem czemu akurat Atę ale tak jest i już.

Wasze komentarze ogromnie mnie wzruszyły. Nie sądziłam, że moja praca, wcale przecież nie jakaś nadzwyczajna może być obiektem pożądania tylu osób. Jestem bardzo wdzięczna Wam wszystkim, dziękuję.

2010-12-27T07:33:00.000-08:00

To są portrety Kici, które rysowała jej właścicielka czyli moja córka. W czasie Świąt czytałam blogi i na wielu z nich piszecie o swoich dzieciach, pokazujecie zdjęcia. To ja też chciałam, ... Moja córka jest dorosłą kobietą, nie mogę jej pokazać i pisać jak o małej dziewczynce, którą tak dobrze pamiętam. Ale pokażę, co potrafi robić, czyli pokrętnie po prostu pochwalę się dzieckiem.

A teraz już moja praca. Pokazuję czerwona gwiazdę kawałkami, bo szyje sie toto długo i przybywa wolno. Zresztą i czas był niesprzyjający siedzeniu w pracowni. Układam i przekładam elementy narzuty i zaczynam sie poważnie martwić, bo czerwonej tkaniny coraz mniej a gdzie tam koniec.

Dobrych Świąt ...

2010-12-23T13:30:00.000-08:00

.... Wam życzę.

Gwiazda na Gwiazdkę

2010-12-20T04:05:00.000-08:00

Czasem jest tak, że człowiek ma swoje plany a życie pisze inny scenariusz i plany biorą w łeb. Tak stało sie i u nas. W czasie Świąt będziemy sami. Przeniesiemy o kilka tygodni spotkanie rodzinne. Trudno.

Szyję narzutę. Nic nowego, ciągle coś szyję... Napatrzyłam się na ilustracje w niemieckim pisemku i postanowiłam spróbować. Skoro potrafił to zrobić ktoś, to może i ja będę umiała? Jakos idzie choć zupełnie inaczej niż na owych ilustracjach. Sama jestem ciekawa, jak będzie wyglądała gotowa praca.

Pozdrawiam Was ciepło.

Kochani Obserwatorzy

2010-12-13T06:32:00.000-08:00

skończyłam "Ślady na śniegu" dla jednej (jednego?) z Was. Nie zakreślam terminu, będę losować kiedy zrobi sie pusto w blogowych rozdawajkach. Zasad nie ustalam poza jedną - w losowaniu biorą udział obserwatorzy bloga ale będzie mi bardzo miło, jeżeli napiszecie kilka słów kometarza tymbardziej, że pokazana narzuta nie jest samotna wśród szkowanych niespodzianek.

Codzienność przedświąteczna

2010-12-09T02:01:00.001-08:00

Wszystko wróciło do normy. Normą zaś u nas w domu jest praca Dobrego Człowieka poza domem i moja praca w domu. Spotykamy się wieczorem przy kolacji. Święta owszem, będą, jak wszędzie. Umówiliśmy sie wczoraj, że dom jest na nie przygotowany nie dlatego, że faktycznie jest przygotowany tylko dlatego, że sie tak umówiliśmy. Zdjęło mi to spory ciężar z barków, bo nie muszę robić niczego nadzwyczajnego - jest umowa i już.
Uszyłam dwie poduszki stosując wzór domku z bali czyli Log Cabin. To bardzo łatwy, popularny wzór i można go szybko i przyjemnie wykorzystać w szyciu. Dość dawno temu uszyłam ogromną narzutę układając bloki ciemną stronę w rzędach.

Szykujemy na Patchworkowej Gwieździe niespodziankę związaną z tym wzorem bloku, ale to za czas jakiś. Jeżeli komuś podobają się liliowe poduszki - zapraszam do Mody na patchwork

Po Jarmarku

2010-12-05T12:58:00.001-08:00

Wróciliśmy z Jarmarku Rzeczy Ładnych w Chorzowie. Pięknie było, pieknie. Fantastyczna atmosfera, wielu wystawiających i wielu zwiedzających. Kupujących też (chyba). Sama się niestety o tym nie przekonałam ale i tak jestem bardzo zadowolona, że pojechałam. Poznałam osobiście do dziś znajome jedynie z internetu dziewczyny, nagadałam się, naoglądałam i napawałam "wielkim światem". Dla mnie, wsiowej baby on taki był. No, pierwsze koty za płoty. Na wiosnę znowu pojadę, a co...

Różowości dla Sabinki

2010-12-02T01:01:00.000-08:00

Losowanie zakończone. Różowa karteczka wskazała, to to Sabinka będzie nosiła (albo i nie) czapeczkę i mitenki. Poprzednie losowanie wyglądało nieco inaczej, sierotką był Dobry Czlowiek, który wybrał kolejny numer komentarza.

Dzis przy okazji losowania pokazuję szytą matę do zabawy dla małej dziewczynki. Nie miałam większego wpływu na wybór tkanin i wzoru. Dostałam gotowy, pięknie wykonany projekt. Moim zadaniem było jedynie pozszywanie wszystkiego razem. Spieszę się z pracą, w niedzielę jedziemy (jeżeli nas całkiem nie zasypie) na Jarmark Rzeczy Ładnych do Chorzowa. Trema mnie zżera.

Protektor

2010-11-25T02:02:00.000-08:00

Ale sobie wymyśliłam.... Przegląd posiadanych resztek zrobiłam, uszykowałam pudło kolorowych pasków i pozszywałam jodełki. Połączyłam kolorową wstęgę z ikeowską surówką i miało być pięknie. Zgodnie z obietnicą szykuję narzutę do rozlosowania wśród obserwatorów tego bloga. Ta mogłaby być, jest uniwersalna - kolorów dużo, wzór nienachalny. Ale pikowanie - porażka. Surówka mięciutka, warstwa ociepliny jak puch, tkanina pod spodem cieniutka ale proces pikowania to katorga. Zwija sie toto w kupie strasznie, zakładek pod spodem mnóstwo. Nie pomaga klej, agrafki, zaklinanie i przeklinanie. Wychodzi ślad traktora na śniegu i nic na to nie poradzę.

Skończę, skorom zaczęła. Jeżeli teraz odłożę nigdy do narzuty nie wrócę. Ale z gustami to już tak jest, że bywaja różne. Może sie komuś akurat spodoba.

Konkurs

2010-11-23T12:52:00.001-08:00

Kocham swoje koty. To najmilsze stworzenia na ziemi. Lubię robić im zdjęcia i dlatego zamieszcam na swoim blogu informację, która ucieszyła mnie ogromnie (nie z powodu ewentualnej wygranej, choc i z tego także).

Zapraszamy do zabawy :-)
"Sfotografujcie jak najpiękniej Wasze piękne koty i przyślijcie mi zdjęcia. Niech to będą zdjęcia pod tytułem "Mój przyjaciel kot". Temat szeroki i może trochę banalny, ale przecież prawdziwy: nasze koty wiernie towarzyszą nam każdego dnia, właśnie tak jak przyjaciele, na dobre i złe. Pokażcie na zdjęciach charakter Waszych pupilów, ich jedyną w swoim rodzaju osobowość. Możecie przysyłać kocie portrety, albo Wasze koty ustrzelone aparatem w różnych niecodziennych (albo całkiem codziennych) sytuacjach. Wszystko zostawiam Waszej inwencji!"
Szczegóły konkursu na blogu Mój kot, komputer i ja :-)

Pogoda pod psem

2010-11-17T12:01:00.000-08:00

Pogoda brzydka, jesienna. Pies radosny, letni. Może zrobi nam się weselej kiedy popatrzymy na szczęśliwego Tai-Pana.

Fioletowo

2010-11-15T10:09:00.000-08:00

Pikuję po szwach ogromną narzutę na małżeńskie łoże mojej legalnej od niedawna szwagierki. Kołdra będzie miała nieco inny kształt, bo łoże posiada wbudowane szafki nocne i muszę zrobić na nie miejsce w narzucie. Mam nadzieję, że mi sie uda. Połączenie fioletu, szarego i różowego jest ładne ale moim zdaniem smutnawe. Bardzo lubię gładkie tkaniny, ich szycie wymaga niestety znacznie więcej staranności niż szycie wzorzystych patchworków.

I mam niespodziankę - powstało nowe miejsce Moda na Patchwork gdzie można kupić lub zamówić bez marż, narzutów i dodatkowych opłat prace wykonane przez zaprzyjaźnione grono szyjących dziewczyn. Serdecznie zapraszam w imieniu własnym i Koleżanek.

Coś sie musi dziać

2010-11-14T03:05:00.000-08:00

Wieczorami sztrykuję. Zrobiłam czapeczkę i kolejne mitenki. Czapka jest dość mała, ciasno opinająca głowę. Mitenki uniwersalne raczej.

Jeżeli znajdą się chętni, wyślę z przyjemnością.

Ogłaszam zatem kolejną skromną rozdawajkę jesienno-zimową. Zasady jak zwykle. Termin krótki, do 30 listopada, bo szykuję świateczną niespodziankę tym razem bardziej okazałą. Obiecałam...

Czerwono

2010-11-07T02:09:00.001-08:00

Bardzo chcę znierzyć sie z prawdziwym wyzwaniem czyli uszyciem narzuty o wdzięcznej nazwie Czerwowne słoneczka. Nie będę pokazywała pierwowzoru. Ci, którzy "są w temacie" wiedza o co chodzi, dla innych będzie to niespodzianka. Wzór jest może nie tak trudny ile pracochłonny i wymagający ogromnej staranności. Efekt jak zwykle w zszywankach niepewny.

Do uszycia tej narzuty potrzebne są tkaniny w podobnej kolorystyce, w tym akurat przypadku czerwone i żółte. Nie miałam w swoich zapasach wystarczającej ilości czerwieni i żółtości, poprosiłam znajome dziewczyny o pomoc i nie zawiodłam się. Na zdjęciu efekt akcji pomocowej i to jeszcze nie jej koniec. Wiem, że w drodze są następne koperty z kawałkami słoneczkowych tkanin.

Bardzo, bardzo Wam dziękuję. Każda przesyłka sprawia mi ogromną radość.

Szalik i mitenki jadą do Warszawy do Sini. Oby się, kochana, dobrze sprawowały.

Blogger's Quilt Festival

2010-11-04T15:02:00.000-07:00

My friend encouraged me to take part in:

All the details about Blogger's Quilt Festival you'll find HERE.

I'll show my favourite quilt Summer afternoon:

I really enjoyed sewing and quilting Summer afternoon: I felt almost like I was sewing this quilt sitting on the beach... I felt the breeze on my cheeks and a sand under my feet... I wish I could give you the emotions which I felt that day!

Patchwork and quilting bring me to another, better world - and what are your emotions while sewing?

Już zimowo

2010-11-04T03:56:00.000-07:00

Uszyłam te choinki już dość dawno jako projekt zimowego wywania w Patchworkowej Gwieździe
Nie mogłam pokazac ich wcześniej, takie są zasady panujące wśród autorek bloga. Teraz juz mogę, wyzwanie zostało ogłoszone.
Zielone choinki (?) moga byc podkładkami pod filiżanki świątecznej kawy. Kolorystycznie do niej pasują. Wezmę je na Jarmark Rzeczy Ładnych do Chorzowa wraz z innymi "wyrobami".
Nie kończę zielonej narzuty, przesłałam zdjęcia klientce, czekam na opinię.

Przedpołudniowe godziny wykorzystuję na szycie. W domu panuje spokój, radiowa Trójka dostarcza mi rozrywki, zwierzęta śpią i tylko wizyta listonosza koło południa podrywa nas do dzikiego biegu do furtki. Dostaję prawie codziennie grube koperty zawierające dowody sympatii moich koleżanek - czerwone i żółte tkaninki. Ale o moim ostatnim szaleństwie związanym ściśle z tymi przesyłkami napiszę w następnym poście.

Zielono

2010-11-03T03:39:00.000-07:00

Szyję kolejną narzutę z takiego zestawu tkanin

Zamówiono pracę systemem "zamów podobne" w galerii internetowej. Nie przepadam za tego rodzaju zleceniami, trochę to nudne. Wolałabym szyć cos nowego, ale .... klient nasz pan.
Najgorsze jest to, że szyjąc nie wiem, czy narzuta spełni oczekiwania klientki. Mam jednak nadzieję że nie zawiodłam. Miało być spokojnie, zielono i optymistycznie.
A co wyjdzie? Zobaczymy.

50

2010-10-27T01:03:00.000-07:00

Już dość dawno postanowiłam, że pięćdziesiątego obserwatora mojego bloga nagrodzę. Czymże ja mogę nagrodzić? Wiadomo - własnym "produktem". Niech to więc będzie poduszka. Do wyboru, nie znam upodobań kolorystycznych mojego pięćdziesiatego obserwatora, czyli Anirozelli
Nie sądziłam, o czym zreszta pisałam na początku, że w ogóle moje robótki a przy okazji i ja sama, kogoś zainteresują.

Bardzo, bardzo serdecznie dziekuje za życzenia, gratulacje i miłe słowa.

Nie śmiem marzyć, że grono obserwatorów sięgnie setki, ale jeżeli tak sie stanie, to juz tylko narzuta wchodzi w grę.

Rozdawajka i ...

2010-10-23T01:19:00.000-07:00

Jeżynowe bezpalcowce i szalik. Zasady takie jak wszędzie - komentarz pod tym postem i umieszczenie wzmianki na swoim blogu albo adres internetowy. Zapraszam serdecznie w terminie do 6 listopada. Okazja jest, a jakże.
Oto ona.

Legalizacja istniejącego stanu rzeczy, nic więcej. Ale powód do losowania prezentu wystarczający.

Nigdy więcej i jeż

2010-10-15T07:17:00.000-07:00

Wydawało mi się takie proste. Uszyłam niesiona falą entuzjazmu i wiarą we własne umiejętności. Wyszło, co wyszło. Nigdy więcej za żadne kosmetyczki, torebki, torebeczki się nie wezmę. Nie umiem, nie mam potrzebnej do tego wyobraźni. Trudno, poprzestanę na szyciu form płaskich.

Jesień do naszego ogrodu przyszła na czterech krótkich nóżkach. Śliczny jest, odważny i szybki. Bardzo chętnie je kocie chrupki. Nie boi się ludzi, psa ani kotów. Być może mieszka w ogrodzie od dawna, tylko nigdy nie chciał sie nam pokazać. Teraz widocznie uznał, że nic mu nie grozi i chodzi sobie po trawniku szukając pożywienia.

A tu mieszka, w stercie wysuszonego siana. Sam nas zaprowadził.

Rozdawajka

2010-10-12T06:00:00.001-07:00

Szuflanndia

Nigdy nie brałam udziału w rozdawajkach, do głowy mi nie przyszło, że mogę cokolwiek wygrać. Nigdy niczego nie wygrałam. Pewnie dlatego, że nawet kuponu żadnego nie wypełniłam, nie wysłałam rozwiązanej krzyżówki ani nie przystępowałam do konkursu.
Pomyślałam sobie, że może ja tez jakąś rozdawaję ogłoszę. Ale co ma byc nagrodą? Nie wiem ... Umiem uszyć poduszkę, narzutę, zrobić mitenki, szalik, ostatecznie kamizelkę.
Czekam na podpowiedzi a tymczasem po raz pierwszy biorę udział w brzmiączym obco candy.

Wieszak i inne

2010-10-09T05:39:00.000-07:00

Pełny

I pusty

Zrobił mi go Dobry Człowiek na kiermasz Rzeczy Ładnych. Myślę, że wieszakostojak sam jest tak ładny, że spokojnie mógłby zostać sprzedany jako niezbędnik każdej Pani Domu, ale nie, on jest tylko mój i będzie służył do zawieszenia narzut i poduszek.

W kalendarzu miałam zapisane "weterynarz". Ano, jak zapisane to święte i się do rzeczonego weterynarza udałam wziąwszy w kontener najstarszego kota, Gucia. Tak na wszelki wypadek. Skoro juz sie udaję ... Gucio był przerażony i całą drogę wył. Nie lubi kontenera, źle mu sie kojarzy. Gucio został przebadany, wyczyszczono mu uszy, dostał zastrzyk odrobaczający a ja dostałam (znaczy kupiłam) trzy takie zastrzyki dla pozostałych kotów i tabletki dla psa.
Zastrzyki kotom robię systematycznie co dwa, trzy miesiące. Moje koty jadają myszy.
To nie jest jakieś zboczenie akurat moich wychodzących kotów, podobno większość kotów tak ma. Najczęściej moje koty zadawala część myszy, resztę zewłoka przynoszą mi w prezencie. Domagaja się wówczas pochwał i podziekowań za prezent. Udzielam, a jakże. Myszy w akcie zemsty zarażają moje koty różnymi świństwami. Nie będę szczególowo opisywała owych świństw, w końcu nie wiem kto czyta bloga i co w tej chwili robi. Dość, że owe świństwa w kotach mogą żyć życiem własnym. I stąd te zastrzyki.
Najczęściej biorę koty przez zaskoczenie. Koty zanęcone śmieciowym jedzeniem, które przedkładają nawet nad surową wołowinę oddają się wciąganiu niecodziennego przysmaku a ja w tym czasie robię zastrzyk w kark. Czasem tak mi sie trzęsą ręce ze strachu, że nie mogę trafić igłą w fałdę kociej skóry trzymanej lewą ręką. Ostatnio przebiłam Strusia za wylot. Ale to był wypadek.
Wczoraj udało mi sie bez większych obrażeń i przeżyć podać preparat wszystkim kotom. Tylko Mała się na mnie obraziła strasznie, warczała i obrzucała mnie morderczymi spojrzeniami aż do wieczora. No, ale to było po zabiegu, było mi już wszystko jedno. Ja tez dochodziłam do siebie po strasznym stresie.

A, ciasto i chleb upiekłam, to pokażę, skoro zdjęcie zrobiłam.

Harcerska poduszka

2010-10-08T08:12:00.000-07:00

Chciałam uszyć poduszkę inną niż wszystkie dotychczasowe. Narysowana na papierze wyglądała ładnie i ciekawie, uszyta kojarzy mi się z harcerstwem i podoba raczej średnio. Pokazuję, żeby zastąpić kolorowym zdjęciem gazetę na blogu. Może sie akurat taki wzór komuś spodoba.

Patchworkowa gwiazda 2

2010-10-07T01:09:00.000-07:00

Metoda ta sama, gazetowa.
Kwadrat wycięty z gazety potrzebnej nam wielkości zaginamy jak poprzednio i tworzymy siatkę.

Wycinamy części oznaczone cyframi i powiększamy mały trójkąt o 1,5 cm, zmniejszamy środkowy kwadrat o 2 cm według pokazanych linii

Na poniższym zdjęciu pokazałam kolejność zeszywania poszczególnych elementów

Jeżeli potrzebne Wam są wymiary gwiazdy na poduszkę (33 cm x 33 cm) podaję ściągę bez składania gazety.

I gotowe wierzchy poduszek. Te pokazane niżej są uszyte według samego wzoru a jednak wyglądają nieco inaczej.

Powiedzmy, że to tradycyjny blok nazwany Ohio Star. Ten blok powinien mieć w środku (w dużym kwadracie) mniejszy kwadrat, ustawiony ukośnie ale to już troche więcej pracy i dłubania.

Mitenki

2010-10-06T02:43:00.000-07:00

Okazało się, że umiem zrobić. Dumna jestem niesłychanie. Pierwsze sprułam, ale drugie i trzecie są całkiem, całkiem ...

Jak uszyć gwiazdę ...

2010-10-04T02:35:00.000-07:00

....bez mierzenia, liczenia, dodawania i odejmowania wymiarów elementów, z których się ona składa.
Prawdopodobnie wiele osób posługuje sie takim sposobem, ale nigdzie tego nie widziałam. Nazwałam go zatem sposobem gazetowym i prezentuję dziś na swoim blogu choć umieściłam go po raz pierwszy TUTAJ

Potrzebna będzie gazeta, z której robimy kwadrat o takich wymiarach, jakie będzie miał nasz gwiazdowy (a może gwiazdorski) blok. Zaginamy kwadrat według narysowanych linii. Na pół, potem znów na pół, i znów na pół. Wychodzi trójkąt prostokątny. Rozprostowujemy papier. Zaginamy na nowo ale teraz tak, aby proste brzegi kwadratu (przeciwległe) zeszły sie w środku. Rozprostowujemy i robimy to samo z drugimi brzegami. Mamy siatkę.

Wycinamy ósmą część z tego, co nam wyszło, tak

Jednak należy do trójkąta dodać 1 cm, bo przy szyciu potrzebny jest dodatek tkaniny na szwy. Najłatwiej zrobic to tak, jak na zdjęciu powyżej.

Teraz wybieramy tkaniny. Mogą być jednostronne, czyli drukowane po jednej stronie, prawej i wówczas należy do krojenia złożyć tkaninę prawą strona do porawej, bowiem romby muszą być lustrzane, nazwijmy je prawe i lewe, po cztery sztuki prawych i cztery lewych.
Przy trójkątach nie ma to znaczenia chyba, że chcenmy ułożyć jakis skomplikowany wzór, ale to raczej dla zaawansowanych patchworkarek (patchworkarzy???)

A teraz zeszywamy w odpowiedniej kolejności. To juz jest proste, więc daruję sobie opisy.

I to już wszystko, mamy gwiazdę. To jest łatwe.
Pokazałam sposób szycia prostej gwiazdy dla osób, które uważają, że zszywanki są skomplikowane. Nie są, to sama przyjemność. Trzeba oczywiście mieć nieco wprawy, ale przecież od czegoś trzeba zacząć.
Jeżeli spodobał Wam sie mój sposób pokazywania metody szycia, chętnie pokażę więcej
choćny dlatego, że naprawdę uważam to za fajną zabawę a i satysfakcja jest ogromna, kiedy nam sie uda.

Patchworkowa gwiazda

2010-10-01T05:22:00.000-07:00

Urodziło nam sięcoś nowego.
Serdecznie zapraszamy - Gazynia , Jednoiglec , Wiola i ja.

Sztrykowanie

2010-09-29T04:28:00.000-07:00

U nas na Śląsku robienie na drutach to sztrykowanie. Umiem, a jakże. Dawniej, przed patchworkami, każdego wieczoru miałam przy tv jakąś robótkę, najczęściej wełniane skarpety. Teraz oglądając film zszywam ręcznie hexagony, ale szalik sobie zrobiłam. W międzyczasie, że tak powiem.
A to, co na zdjęciu pod szalikiem to wierzch zamówionej narzuty. Miało być fioletowo, to jest. Powoli wyłania się geometryczny wzór.

Przy okazji

2010-09-27T03:22:00.000-07:00

Dwie poduszki uszyłam niejako przy okazji. Realizowałam zamówienie z Pakamery i "wyrobiły" mi się dwa szare serca. Smutne były i samotne. Wyrzucić szkoda, wszak to serca a nie na przykład banalne kwadraty. Łatwo nie szło, kotu też się poduszki podobały.

Nosi mnie

2010-09-23T13:12:00.000-07:00

Niespokojna jestem. Pomysłów mam dużo, zaczętych prac też, tkaniny przepiękne kupiłam i sama nie wiem za co sie brać. Bloki indiańskiego samplera, szytego z Kornalią (co to sie wprosiłam sama) mam juz uszyte. Wypadałoby pozszywać, podłożyc ocieplinę, przepikować i wykończyć. No, ale się nie pali ...
Kupiłam czeskie pisemka, Svadlenkę. Opisów nie przyswajam, język czeski niezrozumiały
zupełnie. Są obrazki i podano wymiary, reszty można się domyślić. Zaczęłam szyć z owego pisemka narzutę. Może uda się wciągnąć z dziewczyny z forum "Szyjemy po godzinach" do wspólnej pracy. Narzuta łatwa i ładna. Jak wyjdzie - zobaczymy. Na razie mam jeden blok, ten niebieski powyżej.
W międzyczasie (oj, znowy ten międzyczas którego ciągle za mało) popełniłam jaskrawą poduszkę. Dla Trafińskiego.

A tkaniny są tak piękne, że chyba nic z nich nie uszyję tylko będę patrzeć i cieszyć się, że mam.

Spotkanie szyciowe

2010-09-20T09:14:00.000-07:00

Byłam na spotkaniu z kobietami, które haftują i z szyjącymi patchworki. Przeżycie niesamowite, dwadzieścia maszyn razem, tony szmat, wymiana doświadczeń, rady i porady dla gromady. Bardzo fajnie.
Impreza odbyła sie w Świętochłowicach w przyjaznym Młodzieżowym Domu Kultury. Panie uczestniczą w projekcie "Kołderki za jeden uśmiech". Osobiście słabo jestem zaangażowana w akcję, ale to zupełnie nie przeszkodziło w doskonałej zabawie i przyswajaniu nowinek.

Anioły

2010-09-09T01:20:00.000-07:00

Wybieram się na Jarmark Rzeczy Ładnych w charakterze wystawcy (!!) Tematem Jarmarku są anioły. Moje anioły będą szmaciane. Czasu mam sporo, do grudnia.
Pierwszy anioł, nazwany Czarnym, juz jest. Ma dwóch braci? siostry? ale niefotogeniczni jacyś...

Jeszcze raz koty

2010-09-07T05:18:00.000-07:00

Napisano, że skoro mam cztery koty to powinnam "dać" o nich więcej.
No to daję.
Nie opisuję charakterów, zwyczajów, upodobań i nawyczków (jak na razie) bo o kotach można nieskończenie a jaki jest kot, każdy widzi...

I żeby było jednak na temat - patchworkowo, czyli małe koty z Szelmą która niestety jest już za Tęczowym Mostem

Wychyłek w fioletach

2010-09-02T08:47:00.000-07:00

Obiecałam dawno, uszyłam niedawno. Konkretnie dziś skończyłam. Kołderka jest znacznie większa niż pierwotnie zakładałam. Miała słuzyć noworodkowi a czasu troche minęło i dziecko urosło, jak sądzę.

Czy to jeszcze jest patchwork? Nie wiem. Po prostu zszywankowa kołderka.

Bez zaproszenia

2010-09-01T02:32:00.000-07:00

Lubię czytac blogi, szczególnie tematycznie związane z tym, bo robię. Internet jest nieograniczenie wielki a jednak wcześniej czy później (raczej później) mniej więcej znane są przynajmniej w widzenia i czytania osoby połączone pasją. Jakąkolwiek. Oczywiście mnie interesują patchworki bardzo szeroko pojęte.
Tak trafiłam tutaj http://pasja-patchwork.blogspot.com/search/label/Odlotowe%20gwiazdeczki
Uwielbiam szyć z kimś. To znaczy szyć to samo w kilka osób. Każdy szyje sobie ten sam wzór a wychodzą zupełnie inne prace. Tak było na forum Szyjemy po godzinach, ale szybko się szycie skończyło. Dziewczyny były niesamowite i narzuty powstały błyskawicznie.
Do Kornelii zaprosiłam sie sama. Przyjęła mnie, za co serdecznie dziękuje. Staram sie jak mogę ale mam trudności - widzę jedynie gotowe bloki juz uszyte. Znam też od dwóch dni wymiary bloków. Takie "cóś" mi wyszło. Brakuje jeszcze jednego, żebym była na bieżąco.

Jadę za dwa tygodnie na spotkanie z dziewczynami z "Kołderek za jeden uśmiech". Stracha mam wielkiego, ale może mnie przyjmą jak swoją, czego sobie serdecznie winszuję.

Pokora

2010-08-24T05:16:00.001-07:00

Źle, kiedy w człowieku nie ma pokory. I to nie wobec zjawisk wielkich i niewytłumaczalnych bo wobec nich człowiek pokorę ma, choc czasem nie zdaje sobie z tego sprawy.
Chodzi mi o to, że należy zdawać sobie sprawę z własnej niedoskonałości w każdej dziedzinie. Że są ludzie, którzy wiedzą lepiej niż my, mają większe doświadczenie, talent, predyspozycje, umiejętności i możliwości. Jeżeli chcą sie z nami podzielić tym, co mają to powinniśmy korzystać a nie jak ja ostatnio, czyli dokładnie wczoraj - wiedzieć LEPIEJ. Marnie się na takim przeświadczeniu wychodzi...
Otóż kołderkę z Wychyłkiem szyję. Drobiazg w końcu, bo czymże jest kołderka wobec spraw wielkich. Dla mnie ostatnio problem ważny, bo wyrzuty sumienia w związku z kołderką mam ogromne. Obiecałam i zapomniałam. Wstyd po prostu.
Wracając do pokory. Mądrzy ludzie uczą, że pikować należy w określony sposób. Dokładnie opisane są etapy i sposoby, na obrazkach i filmach pokazano i wytłumaczono jak krowie na miedzy. Ale ja nie słucham i nie patrzę, nie uczę sie, o nie ... ja wiem lepiej. No i zepsułam własną dwudniową pracę. Zaczęłam pikować od brzegów. Ci, którzy umieją to robić wiedzą, że to podstawowy błąd. Trzeba od środka.
W końcu nic sie nie stało, umiałam zepsuć to i naprawić powinnam umieć.
Szyję zatem następną.

A żeby ozdobic nieco nudny i dość oczywisty czyli mało odkrywczy wpis na blogu umieszczam zdjęcie jeżówki, już jesiennej niestety.

Koniec tygodnia

2010-08-20T12:46:00.000-07:00

Piątek wieczór. Co zaplanowane - skończone. Narzuta wprawdzie miała być łatwa i prosta ale mało było w niej prawdziwych zszywanek więc dorobiłam drugą stronę, uczciwie patchworkową.
Zdjęcie jest dziwne, nie dość że w ogrodzie to jeszcze z rękami. Temi ręcami, osobistemi. Gest mi sie spodobał kiedy wybierałam zdjęcie, które pokażę na blogu.
Jest .... opiekuńczy?

I jeszcze coś - poduszka, która miała sie kojarzyc z Ameryką Południową. Ja takie skojarzenia mam, czy będzie je miała osoba obdarowana? Zobaczymy.

Lato

2010-08-17T01:53:00.001-07:00

Kwintesencja lata w moim domu - pelargonie, winobluszcz na ścianie domu, zadowolony pies i zadowolony człowiek.

Ale czasem i latem jest smutno. Narzuta aktualnie szyta ma być radosna. Przeznaczona jest dla młodych ludzi którzy właśnie wchodzą na drogę która odtąd będzie ich wspólną drogą.
To dopiero wierzch pracy. Narzuta będzie pozytywna, prawda?

I na zakończenie letniego tematu nie moge sie powstrzymac przed pokazaniem mojego ukochanego zdjęcia, któremu dałam tytuł "Oczami kota". Mam nieustającą nadzieję, że Struś widzi ogród tak samo jak ja.

Ooooo, pieski ...

2010-08-13T08:07:00.000-07:00

Przyjaciółka mojej kuzynki ma dwa yorki. Kuzynka idzie w odwiedziny do przyjaciółki i chce zabrać ze soba prezent. Przyjaciółka ma wszystko, przynajamniej tak twierdzi moja kuzynka, która w związku z zasobnością przyjaciółki ma problem z prezentem.
To znaczy miała problem do wczoraj.
Pieski jej uszyłam ...

Po przerwie

2010-08-09T09:08:00.000-07:00

Piszę dalej ...
Minęło dużo czasu i normalne życie upomina sie o swoje. No i dostaje.
Sprzątałam, przyjmowałam odwiedziny, troche pojeździłam po okolicy. Stąd zdjęcie z Częstochowy w deszczu.

Szyłam także, ale głównie obiecane wcześniej przyjaciołom drobiazgi. To są kocie parapetniki dla właścicielki dwóch kotek.

Skończyłam narzutę dla Lucyny i Jurka. Dobrze sie szyło, tkaniany piękne i doskonałe gatunkowo, kupione dla mnie przez wspaniałą patchworkarkę z Pszczyny. Jeszcze raz serdecznie dziękuję.
A tak wygląda

Bez tytułu

2010-07-07T07:48:00.000-07:00

Mama odeszła.

Wychyłek

2010-06-24T04:11:00.000-07:00

Wychyłek

O, ten rudy to Wychyłek. Mam go od wczoraj, ale chyba nie pomieszka długo. Pojedzie do Olsztyna.
W Olsztynie mam przemiłą znajomą. Przemiła znajoma ma przemiłe znajome. I tak dalej ....
Znacznie mi sie humor polepszył. Wychyłek cuda potrafi czynić, choc to tylko szmaciany, zszywankowy kot na dziecinnej kołderce.

Szczęśliwej drogi, Wychyłku!
Zabieram sie za szycie następnej kołderki. Z klonem Wychyłka, a jakże.

Irysy i Alinka

2010-06-15T12:12:00.000-07:00

To są irysy Alinki. Granatowe zakwitły w tym roku po raz pierwszy a mam je juz kilka lat.
Alinka.... Jedna z najmilszych kobiet poznanych przez internet. Dawno, zaraz po moim przyjściu na duże forum Alinka okazała mi dużo serca. Dobra, pracowita, przemiła kobieta z Suwałk. Przysłała mi mnóstwo pieknie zapakowanych sadzonek kwiatów. Mam je do dziś i kazdej wiosny z lękiem czekam, czy wszystkie zakwitną. Alinka juz na forum nie pisze. Nie piszą również inni ludzie, z którymi łączyła mnie ogromna sympatia a z wieloma chyba się. zaprzyjaźniłam. Wielu z nich poznałam osobiście.
Forum to taki dziwne miejsce, gdzie spotykaja się różni ludzie i łączy ich jakaś pasja, hobby, zainteresowania. Bardzo przeżywałam przez długi okres wszystko, co sie na naszym forum działo. A działo sie wiele. Może dlatego, że było nas dużo. Ale forum sie zmienilo. Część odeszła, przyszli nowi. Tęsknię za tamtym forum bardzo.
No cóż, wszystko sie zmienia i to se ne wrati, pane Havranek. A może i dobrze.

Dzieci wróciły z zagranicznych wojaży. Dowiedziałam sie o ich powrocie w dość dziwny sposób. Mianowicie bardzo późnym wieczorem w sobotę zadzwonił telefon. Nikt sie nie odzywał ale słyszałam w słuchawce odgłosy jakby wybieranej wody, takie miarowe szuranie-chlupotanie. Przez te szumy dochodziły mnie odgłosy rozmowy. To był telefon stacjonarny, więc nie widziałam numeru "rozmówcy". Oczywiście wrzeszczałam halo, haloo, haloooooo... I nic. Chlupotało dalej. W nerwach strasznych odłozyłam słuchawkę i zadzwoniłam z komórki najpierw do jednego, potem do drugiego dziecka bo naturalnie w okresie powodzi w kraju wyobraziłam sobie samochód leżący w jakimś rozlewisku albo co gorszego. Tylko ta rozmowa w tle nie bardzo mi do wypadku pasowała.
Okazalo się, że dzieci wnosiły do domu bagaże a telefon znajdował sie w tylnej kieszeni spodni młodziaka i przypadkiem sie włączył.
Nie pogadałam za długo. Fajnie było, usłyszałam. I tyle wiem. Dobre i to.

Czas

2010-05-31T12:20:00.000-07:00

Czas ucieka. Ostatnio dla mnie jakby szybciej. Może biegnie z tą samą prędkością ale mam go mniej?
Dawno temu, kiedy leżałam na onkologii po drugiej amputacji robiłam na drutach sweter dla cioci Wisi. To miała być zapominajka. W szpitalu lepiej nie myśleć, zapomnieć. Sweter był z cieniutkiego różowego moheru i robiło się bardzo źle, wolno przybywało roboty. Bardzo chciałam ten sweter skończyć zanim .... Zanim skończy się czas.
Sweter zrobiłam, w częściach przywiozłam do domu. Wtedy mój czas sie nie skończył.
Miałam szczęście.
Czasem wracam myślą do tego swetra. Mam go w oczach i czuję pod palcami miękkośc włóczki. Niby zwyczajna robótka a urosła dla mnie do rangi symbolu.Należy skończyć to, co sie zaczęło i mieć nadzieję, że dane nam będzie zrobić coś jeszcze od początku do końca zanim nasz czas sie skończy. To nie musi byc nic wielkiego. Życie składa sie u wiekszości z nas z drobnych zdarzeń.

I akcent optymistyczny - skandynawska narzuta jest gotowa. Lepiej wygląda położona na łóżku w gościnnym pokoju niż powieszona na specjalnie skonstruowanym wieszaku na ścianie w jadalni.

Skandynawia

2010-05-27T11:30:00.000-07:00

Nie, nigdzie sie nie wybieram. Kolejna narzuta tak sie będzie nazywała. Natomiast na wycieczkę po Europie wybierają sie moje dzieci. Wyjeżdżają w sobotę z Poznania do Pragi, potem Norymberga, Strasburg, Paryż ... Pewnie przyślą jakieś zdjęcia. Pokażę.
Maszynę sobie kupiłam. Nowiutką, na miarę XXI wieku i w dodatku japońską. A co... Na brak maszyn nie narzekam, ale trzeba iść z postępem.
Na razie na tle nowej narzuty stara maszyna. Doskonała, choc leciwa.

Strzęp człowieka

2010-05-21T00:22:00.000-07:00

To ja jestem dzisiaj strzępem człowieka. Mamusia budziła mnie w nocy trzy razy. Pogadać chciała. Nudziło jej się.
Moje imię wykrzyczane z głębi mamusinego pokoju w nocnej ciszy wsiowego domu brzmi przeraźliwie. Budzi sie Dobry Człowiek, budzą sie zwierzęta a sen wynosi się chyłkiem przez uchylone drzwi balkonowe.
Nie będę pisała o Mamusi źle, nie wypada publicznie. Tak nam sie w życiu złożyło, sytuacja jest taka a nie inna i trzeba sie do tej sytuacji przystosować.
Na podstawie kilkuletniego mieszkania z bardzo leciwą Mamusią pod jednym dachem wiem jedno - nie tak powinna wyglądac opieka nad starym człowiekiem. Choćbym sie starała nie wiem jak bardzo i tak będzie źle. Nie mam przygotowania i predyspozycji osobistych do stałej opieki. Sama jej czasem potrzebuję ...

Ale żeby nie było tak całkiem dennie pokażę świeżo przycięty jałowiec przed domem. Pięknie wygląda nawet w deszczu.

Gotowe serducha

2010-05-19T00:18:00.000-07:00

Gotowe. Zdjęcia dobrego zrobić sie nie da, szaro i smutno. Dobrze, że przestało padać.
Nie będę juz nigdy (nigdy nie mów nigdy) szyła taką metodą, to znaczy podszywała ocieplinę pod każdy blok a potem zszywała. Samo szycie jest łatwe i lekkie, ale końcowy efekt taki sobie. Lepiej sie pomęczyć z wielką narzutą pod ramieniem maszyny.
Narzuta mi sie podoba co jest o tyle dziwne, że mnie zawsze praca po jej wykonaniu nie zadawala. Przecież można lepiej ...

Tai-Pan i wiosna

2010-05-18T03:45:00.000-07:00

No tak, jak nie piszę to nie piszę a jak mnie najdzie to dwa wpisy w jeden dzień. A niech tam, psa jeszcze pokazać chciałam w wiosennym sadzie.
Sad mamy. 72 jabłonki niskopienne przywiezione ze Skierniewic, wybierane osobiście przez profesora Pieniążka. Mówił, że za 10 lat trzeba je będzie zastąpić nowymi drzewkami, bo te się wyeksloatują. Żyją i owocują już 27 lat.

Pies, pan Pies

2010-05-18T01:36:00.003-07:00

Przedstawiam Tai-Pana.
To seter irlandzki. W hodowli dostał imię Purpurowy Książę, dla nas jest Wszechpotężnym Władcą. Nie jeździmy z nim na wystawy choć zasługuje na to z racji swojej urody. Niestety ma feler zdrowotny o czym nie wiedzieliśmy kupując go.
Ja wolę koty bo miękkie i spokojniejsze ale dla Dobrego Człowieka pies jest spełnieniem marzeń o zwierzaku w domu. No i pokochali się panowie miłością ogromną. I dobrze.

Narzutę kończę. Pokażę, a jakże.
Przeciągnęło sie troche szycie z powodu opadów. Opady nie opadały wprawdzie na narzutę ale powodowały konieczność pompowania wody z kotłowni, uszczelniania nieuszczelnionego i przetykania nieprzetkanego. Ponadto musiałam cięgiem uspakajać Mamusię, która w deszczu i zalanej okolicy widzi początek spełniającej się przepowiedni królowej Saby.

No to idę szyć, skoro ta przepowiednia nie wypaliła.